INT ve TRUNC ile Küsuratları Kesme

Bazen hiç yuvarlama yapmak istemezsiniz. Yalnızca ondalık basamakları kesip tam sayı kısmını korumak istersiniz. Buna kesme denir.

Excel ve Google Sheets bunun için iki araç sunar: INT ve TRUNC. Bu işlevler birbirine benzer görünür; ancak negatif sayılarda farklı davranırlar. Bu dersin temel konusu da budur.

INT tek bir bağımsız değişken alır ve sayıyı en yakın alt tam sayıya yuvarlar. Buradaki aşağı yön, sıfıra doğru değil, negatif sonsuzluğa doğrudur.

Pozitif sayılarda bu işlem yalnızca ondalık basamakları kaldırır. Bu nedenle =INT(7.9) sonucu 7, =INT(7.1) sonucu da 7 olur. Kesirli kısım atılır.

INT'nin gerçek davranışı negatif sayılarda ortaya çıkar. INT her zaman aşağı doğru, yani negatif sonsuzluğa doğru yuvarladığı için negatif bir sayı sıfırdan daha da uzaklaşır.

=INT(-7.1) sonucu -7 değil, -8 olur; çünkü -8, -7.1'den küçük olan en yakın tam sayıdır. Verilerinizin negatif olabileceği durumlarda bunu aklınızda tutun.

TRUNC ondalık kısmı basitçe keserek sıfıra doğru ilerler. Herhangi bir yönde yuvarlama yapmaz; yalnızca keser.

Pozitif sayılarda INT ile aynı sonucu verir: =TRUNC(7.9) sonucu 7 olur. Fark yalnızca negatif sayılarda ortaya çıkar; bunu bir sonraki bölümde göreceğiz.

TRUNC sıfıra doğru ilerlediği için, =TRUNC(-7.1) -7 değerini döndürür. Yalnızca .1 kısmını kaldırır ve tam kısmı olduğu gibi bırakır.

Karşılaştırın: INT(-7.1) -8 döndürürken, TRUNC(-7.1) -7 döndürür. Bu, iki işlev arasındaki en önemli farktır.

-2.7 değeri için farkı bir bakışta şöyle görebilirsiniz:

• INT(-2.7) -3 döndürür (aşağı yuvarlar)
• TRUNC(-2.7) -2 döndürür (sıfıra doğru keser)

Tüm pozitif sayılarda aynı sonucu verirler. Gerçek bir taban değeri istediğinizde INT işlevini, ondalıkları basitçe kaldırmak istediğinizde TRUNC işlevini seçin.

INT işlevinin aksine, TRUNC kesmeden önce kaç ondalık basamağın korunacağını belirleyen isteğe bağlı bir ikinci bağımsız değişken kabul eder.

Bu nedenle =TRUNC(3.14159, 2), ikinci ondalık basamaktan sonraki her şeyi yuvarlamadan keserek 3.14 değerini döndürür. =TRUNC(3.149, 2) de 3.14 döndürür; çünkü TRUNC hiçbir zaman yukarı yuvarlamaz.

İkinci bağımsız değişkeni kullanıldığında TRUNC(x, n), ROUNDDOWN(x, n) işleviyle neredeyse aynı şekilde davranır: ikisi de sıfıra doğru keser.

Pratik fark amaçta yatar. Bunu rakamların son kısmını kaldırmak olarak düşündüğünüzde TRUNC işlevini, bir yuvarlama tercihi olarak düşündüğünüzde ise ROUNDDOWN işlevini kullanın. Pozitif sayılarda sonuçlar aynıdır.

INT, bir toplamı tam birimlere ve kalana ayırmak için oldukça kullanışlıdır. A2 hücresinde 100 dakika olduğunu ve tam saatleri bulmak istediğinizi varsayalım.

=INT(A2/60) tam saatleri (1) verir; kalan dakikalar (40) için bunu =MOD(A2,60) ile birlikte kullanabilirsiniz. INT, herhangi bir bölme işleminin tam sayı kısmını düzgün biçimde alır.

Kesirli kısmı ayırmak için kesilmiş değeri özgün değerden çıkarabilirsiniz. Bu, yaygın bir yöntemdir.

=A2 - TRUNC(A2), A2 hücresindeki sayının yalnızca ondalık kısmını döndürür. 12.75 için 0.75 döndürür. Burada TRUNC kullanmak, işaret davranışını INT işlevine kıyasla daha basit tutar.

ROUNDDOWN gibi TRUNC de ondalık noktasının solundaki basamakları kesmek için negatif bir ikinci bağımsız değişken kabul eder.

=TRUNC(1287, -2) son iki basamağı sıfıra doğru keserek 1200 döndürür; yuvarlanmış 1300 değerini vermez. Bu, en yakın değer yerine temkinli biçimde aşağı kesilmiş bir özet değer istediğinizde kullanışlıdır.

INT ile TRUNC arasındaki kavrayışınızı sınayın.

Artık ondalıkları iki şekilde kaldırabilirsiniz:

• INT, en yakın tam sayıya (negatif sonsuzluğa doğru) aşağı yuvarlar.
• TRUNC, sıfıra doğru keser ve seçtiğiniz sayıda ondalık basamağı koruyabilir.
• Pozitif sayılarda aynı sonucu verirler, ancak negatiflerde farklılaşırlar: INT(-4.3)=-5, TRUNC(-4.3)=-4.

Gerçek bir taban değeri veya tam sayı bölmesi için INT işlevini, sondaki basamakları basitçe kaldırmak için TRUNC işlevini kullanın.