INDEX ile Değerleri Alma

INDEX işlevi basit bir soruyu yanıtlar: "Bir aralıktaki belirli bir konumda hangi değer bulunuyor?" Ona bir hücre bloğu ve satır numarası verirsiniz; o da orada bulunan değeri döndürür.

Aralığı numaralı bir liste gibi düşünün. INDEX, "Bana 3 numaralı öğeyi ver" demek gibidir. Henüz ada göre herhangi bir arama yapmaz; yalnızca konuma göre alır.

Bu, nerede olduklarını bildiğinizde değerleri almak için INDEX'i ideal bir yardımcı yapar.

INDEX'in en basit biçimi iki bilgi alır:

• dizi — aranacak hücre aralığı
• satır_numarası — döndürülecek aralıktaki satır

Dolayısıyla =INDEX(B2:B6, 3) şu anlama gelir: "B2:B6 aralığındaki 3. konumda bulunan değeri döndür." B2:B6 adları içeriyorsa, 3. adı döndürür.

Satır numarası sayfanın en üstünden değil, aralığın içinden sayılır.

Bu konu başlangıçta kafa karıştırabilir. Aralığınız 2. satırdan başlıyorsa 2. satırdaki hücre 2 değil, 1 numaralı konumdadır.

B2:B6 aralığında Elma, Muz, Kiraz, Hurma ve İncir olduğunu düşünün. 1. konum B2 hücresindeki Elma'dır, 2. konum Muz, 3. konum ise Kiraz'dır.

Bu nedenle =INDEX(B2:B6, 3) sonucu Kiraz olur. Konum her zaman belirttiğiniz aralığın başlangıcına göre hesaplanır.

A sütununda çalışan adlarının bulunduğunu ve 4. adı istediğinizi varsayalım. Verileriniz A2:A10 aralığında yer alıyor.

=INDEX(A2:A10, 4) yazarsınız. INDEX, A2 hücresinden başlayarak dört konum aşağı iner ve A5 hücresindeki adı döndürür.

Hiçbir ad yazmadığınıza dikkat edin. INDEX değerin ne olduğuyla değil, yalnızca nerede bulunduğuyla ilgilenir. Konuma dayalı bu yapı, konumları sizin için bulan işlevlerle bu kadar iyi çalışmasının temel nedenidir.

INDEX, aralığınız birden fazla sütuna yayıldığında kullanılabilecek daha kapsamlı, iki boyutlu bir biçime de sahiptir:

=INDEX(array, row_num, column_num)

Artık blok içindeki hem satırı hem de sütunu belirtirsiniz. Örneğin =INDEX(A2:C10, 4, 2), bu bloğun 4. satırındaki ve 2. sütunundaki değeri döndürür.

Her iki sayı da verdiğiniz aralığın sol üst köşesinden başlayarak sayılır.

A2:C5 aralığında küçük bir tablo olduğunu düşünün: A sütununda Bölge, B sütununda Ürün ve C sütununda Satış bilgileri yer alıyor. 3. veri satırındaki Satış değerini istiyorsunuz.

Satış 3. sütundadır ve verilerin 3. satırı 3. konumdadır. Bu nedenle =INDEX(A2:C5, 3, 3) yazarsınız.

INDEX bu bloğun 3. satırındaki 3. sütuna gider ve tek bir satış değerini döndürür. Tek formülle, tam kesişim noktasına ulaşırsınız.

Sayılardan birini 0 yaparsanız (veya birçok durumda tamamen çıkarırsanız), INDEX tek bir hücre yerine bir satırın ya da sütunun tamamını döndürür.

=INDEX(A2:C5, 0, 2), bloğun 2. sütununun tamamını döndürür. Modern elektronik tablolarda sonuç birden fazla hücreye doğru taşar.

Bu özellik, yalnızca tek bir değer yerine bir sütunun tamamını başka bir işleve aktarmanız gerektiğinde kullanışlıdır.

Aralığınız yalnızca bir sütun genişliğindeyse sütun bağımsız değişkenini tamamen atlayabilirsiniz. INDEX, sütun numarasını 1 kabul eder.

Bu nedenle C2:C20 aralığındaki fiyatlar için =INDEX(C2:C20, 7) yalnızca 7. fiyatı döndürür. Sütun numarası gerekmez.

Benzer şekilde, E1:J1 gibi tek bir satır değer için =INDEX(E1:J1, 1, 4) o satırdaki 4. değeri döndürür. INDEX, verilerinizin biçimine uyum sağlar.

Neden doğrudan =A5 yazmadığınızı merak edebilirsiniz. INDEX'in gücü, konumun sabit bir sayı yerine bir hesaplama veya hücre başvurusu olabilmesinden gelir.

Örneğin =INDEX(A2:A100, D1), D1 hücresinde kayıtlı satır numarasına karşılık gelen değeri döndürür. D1'i 5 yaparsanız INDEX 5. öğeyi, 20 yaparsanız 20. öğeyi döndürür.

INDEX'i basit bir meraktan çıkarıp dinamik bir arama aracına dönüştüren şey budur.

A2:A11 aralığında bir liderlik tablonuz ve F1 hücresinde kullanıcının 1 ile 10 arasında bir sıralama numarası seçebileceği bir açılır listeniz olduğunu varsayalım.

=INDEX(A2:A11, F1) yazarsınız. Bir kişi F1'de 1'i seçtiğinde en üst sıradaki oyuncuyu görür; 3'ü seçtiğinde üçüncü sıradaki oyuncu gösterilir.

Formül hiç değişmez, yalnızca girdi değişir. Bir sonraki adımda oluşturacağınız esnek aramaların temeli budur.

INDEX'ten mevcut olmayan bir konumu isterseniz #REF! hatası alırsınız. 5 öğelik bir aralıkta 6. konumu istemek başarısız olur.

Örneğin =INDEX(A2:A6, 9), 5 satırlık aralıkta 9. öğe bulunmadığı için #REF! sonucunu döndürür.

Konum numaranızı aralığın boyutu içinde tutun. Daha sonra konumları MATCH ile sağladığınızda bu durum nadiren ortaya çıkar, ancak hatayı tanıyabilmeniz önemlidir.

INDEX'in konumları nasıl saydığını anlayıp anlamadığınızı test edin.

INDEX'in bir değeri aralık içindeki konumuna göre getirdiğini öğrendiniz:

• Tek bir sütun veya satır için =INDEX(array, row_num)
• İki boyutlu bir blok için =INDEX(array, row_num, column_num)
• Konumlar aralığın başlangıcından itibaren sayılır; bu nedenle ilk hücre 1. konumdadır
• Konum bir sayı, hücre başvurusu veya hesaplama olabilir; bu da INDEX'i dinamik hâle getirir

Sırada, bu konumları sizin için otomatik olarak bulan MATCH işlevini öğreneceksiniz.