Dolar İşaretinin İşlevi

Bir formülü kopyaladığınızda elektronik tablo genellikle hücre başvurularını yeni konuma uyacak şekilde kaydırır. =A1+B1 formülünü bir satır aşağı sürüklediğinizde otomatik olarak =A2+B2 olur.

Normalde tam olarak istediğiniz şey budur. Ancak bazen bir başvurunun nereye kopyalarsanız kopyalayın yerinde kalması gerekir. Dolar işareti bu noktada devreye girer.

Dolar işareti ($), hücre başvurusunun içine yerleştirdiğiniz küçük bir kilittir. Elektronik tabloya, formül kopyalandığında bu kısmı değiştirmemesini söyler.

Bir başvurunun iki bölümü vardır: sütun harfi ve satır numarası. Bunlardan birini, ikisini veya hiçbirini kilitleyebilirsiniz.

Her hücre, dolar işaretlerini nereye yerleştirdiğinize bağlı olarak dört biçimde başvurulabilir:

• A1 hiçbir şey kilitli değil (göreli)
• $A$1 sütun ve satırın ikisi de kilitli (mutlak)
• $A1 sütun kilitli, satır serbest (karma)
• A$1 satır kilitli, sütun serbest (karma)

Dolar işareti her zaman kilitlediği bölümün önüne gelir.

A1 gibi yalın bir başvuru görelidir. Dolar işareti içermediği için kopyalandığında hem sütun hem de satır serbestçe hareket eder.

Bunu, "benim iki sütun solumdaki hücre" gibi bir yön olarak düşünün. Formülü kopyaladığınızda yön aynı kalır, ancak hedef kayar.

$A$1 örneğinde olduğu gibi her iki bölümün önüne dolar işareti koymak, başvuruyu mutlak hâle getirir. Formülü nereye kopyalarsanız kopyalayın, başvuru her zaman tam olarak aynı hücreyi gösterir.

Bu yöntem, tek bir hücrede bulunan vergi oranı gibi birçok satırın ihtiyaç duyduğu tek bir değer için idealdir.

Karma başvuru, bölümlerden yalnızca birini kilitler. $A1, sütunu A'da tutarken satırın hareket etmesine izin verir. A$1 ise satırı 1'de tutarken sütunun hareket etmesine izin verir.

Karma başvurular, yalnızca tek bir yönde ilerlemek istediğiniz ızgaraların ve tabloların temelini oluşturur.

D1 hücresinde 0.10 oranında bir indirim bulunduğunu ve fiyatların B2 hücresinden başlayarak B sütununda yer aldığını varsayalım. İndirimli her tutarı bulmak için şunu yazarsınız:

=B2*$D$1

Formülü sütun boyunca kopyalayın. B2 bölümü B3, B4 ve devamındaki hücrelere doğru ilerlerken $D$1 indirim hücresine sabitlenmiş olarak kalır.

Bunun yerine =B2*D1 yazıp aşağıya kopyalasaydınız D1, önce D2'ye, sonra D3'e ve boş hücrelere kayardı.

Formül artık indirimi göstermediği için sonuçlarınız birdenbire sıfıra veya hatalara dönüşürdü. Bunun nedeni eksik dolar işaretleridir.

Dolar işaretlerini elle yazmanız gerekmez. Excel'de bir başvurunun içine tıklayın ve biçimler arasında geçiş yapmak için F4 tuşuna basın:

• İlk basış: $A$1
• İkinci basış: A$1
• Üçüncü basış: $A1
• Dördüncü basış: yeniden A1

Google E-Tablolar'da da aynı kısayol F4'tür.

Başkasının sayfasını açtığınızda dolar işaretleri o kişinin amacını gösterir. Her yerde tekrarlanan $E$1 ifadesi genellikle oran veya sabit gibi ortak bir ayarı belirtir.

Dolar işareti içermeyen bir başvurunun her satırı izlemesi amaçlanır. Bu işaretleri okumayı öğrenmek, herhangi bir elektronik tabloyu anlamayı kolaylaştırır.

Bir formülü kopyalamadan önce kendinize şu soruyu sorun: Bu başvuru sabit mi kalmalı, yoksa hareket mi etmeli?

• Tek bir sabit hücrede mi kalmalı? Mutlak $A$1 kullanın.
• Her satırla birlikte mi hareket etmeli? Göreli A1 kullanın.
• Yalnızca satırı veya yalnızca sütunu mu kilitlemeli? Karma A$1 ya da $A1 kullanın.

Önce bu soruyu yanıtlamak, ileride bozuk kopyalarla uğraşmanızı önler.

Dolar işaretini kavradığınızdan emin olalım.

Dolar işareti, bir başvurunun içindeki kilittir:

• A1 göreli, hiçbir şey kilitli değil
• $A$1 mutlak, ikisi de kilitli
• $A1 ve A$1 karma, bölümlerden biri kilitli

$ işareti her zaman doğrudan ardından gelen bölümü kilitler. Hızlıca eklemek için F4 tuşuna basın. Sırada, tam bir mutlak başvuruyla tek bir hücreyi kilitleyeceksiniz.