E-posta Neden Doğası Gereği Güvensizdir

Basit Posta Aktarım Protokolü, küçük ve güvenilir bir akademik ağ için 1982'de tasarlandı. Güvenlik hiçbir zaman bir gereksinim değildi: iletiler düz metin olarak aktarılır ve yol üzerindeki herhangi bir sunucu bunları okuyabilir. On yıllar boyunca geliştirilen eklentiler bu temel zayıflığı kısmen giderdi, ancak hiçbir zaman tamamen çözmedi.

Bir e-posta gönderdiğinizde ileti nadiren doğrudan alıcıya ulaşır. İleti, her biri DNS MX kayıtlarıyla tanımlanan birden çok Posta Aktarım Aracısından geçer. Her atlama, iletiyi iletmeden önce günlük kaydı tutabilen, kopyalayabilen veya değiştirebilen bir sunucuyu temsil eder.

SMTP AUTH, posta istemcisinin bir sunucuda oturum açmasını sağlar; ancak kimlik bilgileri çoğu zaman kolayca çözülebilen Base64 olarak gönderilir. TLS olmadan kimlik doğrulamasının tamamı ağ üzerinde görülebilir. Eski birçok sunucu, güvenilir IP aralıklarından kimlik doğrulaması olmadan aktarmayı hâlâ kabul eder.

STARTTLS, her iki sunucu da destekliyorsa düz bir SMTP bağlantısını TLS'ye yükseltir. Sorun, yükseltmenin düz metin üzerinden anlaşmaya varılmasıdır; bu nedenle trafiği durdurabilen saldırgan STARTTLS duyurusunu sessizce kaldırıp düz metin bağlantısını zorlayabilir. Buna STARTTLS düşürme saldırısı denir.

Her e-postayı işleyen sunucu, IP adresini, yazılım sürümünü ve zaman damgasını içeren bir Received üstbilgisi ekler. Bu üstbilgileri aşağıdan yukarıya okumak, iletinin tam yolunu ortaya çıkarır; çoğu zaman gönderenin kaynak IP adresini ve dahili posta altyapısını açığa çıkarır.

DomainKeys Tanımlı Posta, giden e-postaya gönderen etki alanının özel anahtarıyla oluşturulan bir kriptografik imza ekler. Alıcılar imzayı DNS'de yayımlanan açık anahtarı kullanarak doğrular. DKIM, bir iletinin belirtilen etki alanı tarafından imzalandığını kanıtlar; ancak gövdeyi şifrelemez ve aradaki sunucuların iletiyi okumasını engellemez.

Gönderici Politikası Çerçevesi, bir etki alanı adına e-posta göndermesine izin verilen IP adreslerini listeleyen bir DNS TXT kaydıdır. Alıcı sunucu SPF'yi denetlediğinde ve yetkisiz bir gönderen bulduğunda iletiyi reddedebilir veya işaretleyebilir. SPF tek başına, kullanıcılara gösterilen From üstbilgisinin sahtesinin oluşturulmasını engelleyemez.

DMARC, denetimler başarısız olduğunda alıcı sunucunun ne yapması gerektiğini belirleyerek SPF ve DKIM'i temel alır: hiçbir şey (p=none), istenmeyen posta klasörüne karantinaya alma veya doğrudan reddetme. DMARC raporları, etki alanı sahiplerinin kendi adlarına kimin e-posta gönderdiğini görmesini sağlar. SPF, DKIM ve DMARC birlikte katmanlı bir kimlik sahteciliği önleme savunması oluşturur.

İleti gövdesi şifrelemesi kullanılsa bile üst veriler, yol üzerindeki her sunucuya açık kalır. Sunucuların iletiyi yönlendirmek ve teslim etmek için To, From ve Subject üstbilgilerini okuması gerekir. Yalnızca üst verilerin trafik analizi bile içeriğe dokunmadan ilişkileri, kuruluşları ve iletişim örüntülerini ortaya çıkarabilir.

İleri gizlilik, bugünün anahtarlarının ele geçirilmesinin geçmiş oturumları açığa çıkarmaması anlamına gelir. Standart e-posta bunu başaramaz; çünkü iletiler uzun ömürlü anahtarlar kullanılarak sunucularda saklanır. Bir posta sunucusunun özel anahtarı ele geçirilirse, o sunucuya şifrelenmiş tüm geçmiş e-postaların şifresi çözülebilir. E-postada herhangi bir ileri gizlilik biçimi için PGP gibi uçtan uca şifreleme araçları gerekir.

E-postanın açık ve federatif tasarımı, sürece dahil olan tüm sunucuları tek bir kuruluşun denetlemesini engeller. DMARC ve MTA-STS gibi güvenlik uzantılarının kullanıma alınması isteğe bağlı ve düzensizdir. Eski sunucular, yanlış yapılandırılmış aktarıcılar ve kurumsal atalet, tamamen güvenli e-posta için hem gönderen hem de alıcı tarafında bilinçli çaba gösterilmesini gerektirir.

STARTTLS'nin SMTP için temel bir sınırlamasını en iyi hangi ifade açıklar?

SMTP kolaylık için, güvenlik için değil, oluşturulmuştur ve e-postalar varsayılan olarak birden çok sunucu üzerinden düz metin halinde ilerler. STARTTLS düşürülebilir, DKIM imzalar ancak şifrelemez ve üst veriler her zaman görünür durumdadır. DMARC politikayı uygular ancak ileti içeriğini korumaz. Gerçek e-posta gizliliği için PGP veya S/MIME gibi uçtan uca şifreleme araçları gerekir.