Bağlam Yerelleri ve İş Parçacığı Güvenliği

Birçok ziyaretçi aynı anda uygulamanıza eriştiğinde tek bir genel request nesnesi nasıl doğru kalır? Yanıt: bağlam yerelleri.

request ve g gibi nesneler bir kez içe aktardığınız sıradan genel değişkenler gibi görünür. Ancak bunlar sıradan paylaşılan değişkenler değil, özel vekillerdir.

Bir proxy, her erişimi mevcut bağlama ait gerçek nesneye iletir. Her istek, aynı içe aktarmayı kullanarak kendi verilerini görür.

Flask bunlara context locals adını verir. İş parçacığı yerelleri gibi davranırlar, ancak etkin bağlamı temel alırlar; bu nedenle eşzamanlı istekler hiçbir zaman çakışmaz.

İki isteği işleyen iki iş parçacığının her biri kendi bağlı bağlamını alır. Bu nedenle bir iş parçacığındaki request, diğer iş parçacığının verilerini hiçbir zaman göstermez.

Modern Flask contextvars kullanır. Böylece yalıtım yalnızca işletim sistemi iş parçacıkları için değil, greenlet'ler ve eşzamansız görevler için de korunur.

Bu nedenle dosyanızın üst kısmındaki tek bir import güvenlidir. Vekil, her istek için farklı bir gerçek nesneye çözümleme yapar.

Bir görünümden ham bir thread başlatırsanız bu iş parçacığının bağlamı olmaz. Orada request'e erişmek, siz kendiniz bir bağlam oluşturmadıkça başarısız olur.

Bir arka plan çalışanına, istek vekili yerine ihtiyaç duyduğu gerçek value değerini (örneğin kullanıcı kimliğini) verin; çünkü o zamana kadar vekil ortadan kalkmış olacaktır.

Bir vekilin arkasındaki temel nesneye mi ihtiyacınız var? _get_current_object kullanabilirsiniz; ancak bunu yalnızca gerçekten gerektiğinde ve nadiren tercih edin.

Flask'ın basit görünmesinin nedeni bağlam yerelleridir: request nesnesini bir kez içe aktarır ve ona güvenirsiniz; çerçeve ise her isteği sessizce yalıtılmış tutar.

Vekillerin nasıl güvenli kaldığını doğrulayalım.

Flask'ın genel değişkenleri aslında context-local proxies nesneleridir. İstek başına çözümleme yaparak iş parçacıklarını ve eşzamansız görevleri yalıtılmış tutarlar; böylece tek bir içe aktarma her yerde güvenli kalır. 🎉