Uygulama Bağlamı ve İstek Bağlamı

Flask kodunuzu, görünümünüzün ihtiyaç duyduğu verileri taşıyan geçici bir baloncuk olan context içinde çalıştırır. İki tür vardır: uygulama bağlamı ve istek bağlamı.

application context, o anda hangi uygulamanın etkin olduğunu izler. Gerçek bir web isteğinin dışında bile Flask iş yaptığı sürece var olur.

request context, gelen tek bir isteği sarar. Yalnızca o ziyaretçiye ait URL'yi, üst bilgileri ve form verilerini tutar.

Bir istek geldiğinde Flask bir istek bağlamı oluşturur ve bir app context de otomatik olarak ona eşlik eder. Bu nedenle bir görünümün içinde ikisi de her zaman etkindir.

Uygulama bağlamı size current_app ve g nesnesini verir. Bunları yapılandırma, veritabanı bağlantısı ve istek başına paylaşılan diğer veriler için kullanın.

İstek bağlamı size request ve session nesnelerini verir. Bunlar ziyaretçiyi; yolunu, sorgu dizesini, gönderdiği formu ve çerezlerini tanımlar.

Bağlamları ayırmak, başlangıç betiği gibi uygulama düzeyindeki işlerin sahte bir web isteği varmış gibi davranmadan current_app kullanabilmesi anlamına gelir.

Etkin bir bağlam yokken request nesnesine dokunursanız Flask bir çalışma zamanı hatası oluşturur. Vekilin henüz yöneltebileceği gerçek bir nesne yoktur.

Flask bağlamları bir stack üzerinde tutar. Her bağlam iş başladığında eklenir ve bittiğinde çıkarılır; böylece doğru veri her zaman en üstte bulunur.

İstek bağlamı yalnızca tek bir istek boyunca yaşar. response gönderildikten sonra Flask her iki bağlamı da çıkarır ve bağlamlar ortadan kalkar.

Şöyle düşünün: app context hangi uygulamanın kullanıldığını, istek bağlamı ise hangi ziyaretçinin söz konusu olduğunu belirtir. Bir görünümün içinde ikisine de aynı anda sahipsiniz.

İki bağlamı birbirinden ayıralım.

İki baloncuk, iki görev: app context hangi uygulamanın kullanıldığını, istek bağlamı ise hangi ziyaretçinin söz konusu olduğunu belirtir. Bir istek ikisini de oluşturduğu için görünümler her ikisine de sahip olur. 🎉