React 19 ve Next.js'te Sunucu Eylemleri

Sunucu Eylemleri, tarayıcıda değil sunucuda yürütülen eşzamansız işlevlerdir. İşlevin istemci tarafında hiçbir zaman çalışmaması gerektiğini çerçeveye bildirmek için dosyanın en üstüne veya işlev gövdesinin başına yerleştirilen 'use server' yönergesiyle işaretlenirler.

Sunucu Eylemleri sunucuda çalıştığı için tam sunucu bağlamına erişebilir: veritabanı bağlantıları, ortam gizli bilgileri, oturum verileri ve dosya sistemi kaynakları. Bu, yalnızca tarayıcının sunduğu kaynaklara erişebilen istemci bileşenlerinden temelden farklıdır.

Bir istemci bileşeni bir Sunucu Eylemi çağırdığında Next.js, özel bir RSC uç noktasına otomatik olarak HTTP POST isteği gönderir. Çerçeve, bağımsız değişkenlerin tüm serileştirmesini ve aktarım katmanını yönetir; bu nedenle bu veri değişiklikleri için veri getirme çağrılarını elle yazmanız gerekmez.

Sunucu Eylemleri, birçok veri değişikliği senaryosunda API rotalarına duyulan ihtiyacı ortadan kaldırır. Eylemin kendisi uç noktadır: mantığı bir kez sunucu işlevi olarak tanımlar ve yerel bir işlevmiş gibi doğrudan istemci bileşeninden çağırırsınız.

Sunucu Eylemleri başlangıçta Next.js'e özgü bir kavramdı; ancak React 19, onları birinci sınıf bir React özelliğine dönüştürüyor. Bu, Next.js dışındaki paketleyicilerin ve çerçevelerin React belirtimini izleyerek aynı yaklaşımı uygulayabilmesi anlamına gelir.

Sunucu Eylemleri React 19 RC sürümünde deneyseldir; ancak ortaya çıktıkları günden bu yana Next.js 14+ Uygulama Yönlendiricisi'nde kararlı durumdadır. Bugün Next.js Uygulama Yönlendiricisi ile üretim uygulaması geliştiriyorsanız Sunucu Eylemleri tamamen desteklenen ve önerilen bir yaklaşımdır.

Sunucu Eylemlerinin en önemli güvenlik özelliklerinden biri, gizli bilgilerin hiçbir zaman tarayıcıya ulaşmamasıdır. Bir Sunucu Eylemi içinde kullanılan veritabanı parolaları ve API anahtarları gibi ortam değişkenleri istemci paketine hiçbir zaman dahil edilmez; çünkü işlev gövdesi tarayıcıya gönderilmez.

HTML form öğeleri, bir Sunucu Eylemini doğrudan action özniteliği aracılığıyla kabul eder: <form action={myServerAction}>. React, form gönderimini yakalar ve Sunucu Eylemini form verileriyle çağırır; böylece istemci tarafında JavaScript altyapısı olmadan sunucu tarafında veri değişikliği yapılabilir.

Bir Sunucu Eylemi tetiklendiğinde React, eylem bağımsız değişkenlerini bir POST isteğinin gövdesine serileştirir. Sunucu bunların serileştirmesini geri alır, işlevi yürütür, döndürülen değeri serileştirir ve geri gönderir. Sınırdan yalnızca serileştirilebilir değerler (metinler, sayılar, diziler, düz nesneler) geçebilir.

Bir Sunucu Eylemini, en üstünde 'use server' bulunan bir dosyada modül düzeyinde tanımlayabilir veya bir Sunucu Bileşeninin içinde eşzamansız işlevin en üstüne 'use server' yerleştirerek satır içinde tanımlayabilirsiniz. Her iki yaklaşım da aynı sonucu üretir: yalnızca sunucudan çağrılabilen bir işlev.

İstemci bileşenleri, Sunucu Eylemlerini normal eşzamansız işlevler gibi içe aktarır ve çağırır. Çağırma söz dizimi yerel bir eşzamansız işlev çağrısıyla aynıdır; ancak yürütme tamamen sunucuda gerçekleşir. Bu soyutlama, istemci bileşenlerini temiz tutar ve veri alma işlemleriyle ilgili kalıp kodlardan arındırır.

Aşağıdakilerden hangisi Sunucu Eylemlerinin güvenlik modelini en iyi açıklar?

Sunucu Eylemleri, 'use server' ile işaretlenen eşzamansız sunucu tarafı işlevlerdir. Veritabanı bağlantıları ve ortam gizli bilgileri gibi sunucu bağlamını kapsarlar. Next.js, HTTP aktarımını otomatik olarak yönetir ve React 19, onları çerçeveden bağımsız bir özellik haline getirir. Formlar bunları doğrudan action özniteliği aracılığıyla kullanabilir ve içlerindeki gizli bilgiler tarayıcıya hiçbir zaman ulaşmaz.