Ekleme Koruyucuları

Başlık dosyaları çoğu zaman başka başlık dosyalarını dahil eder. Bir başlık dosyasının aynı kaynak dosyasına iki kez dahil edilmesi kolayca gerçekleşebilir.

Bu olduğunda, içindeki her bildirim iki kez görünür. struct veya typedef gibi tür tanımları için bu bir derleme hatasıdır: Bir tür birden fazla kez tanımlanamaz.

a.h ve b.h dosyalarının ikisinin de types.h dosyasını dahil ettiğini varsayalım. Her iki dosyayı da dahil eden bir kaynak dosyasında types.h iki kez yapıştırılmış olur.

Önişlemci, başlık dosyası metnini olduğu gibi kopyalar; bu nedenle types.h içindeki tanımlar yinelenir ve yeniden tanımlama hatası tetiklenir.

Dahil etme koruması, bir başlık dosyasını birçok kez dahil etmeyi güvenli hale getiren küçük bir önişlemci tekniğidir.

Başlık dosyasının tamamını koşullu bir yapının içine alır; böylece gövde yalnızca ilk seferde işlenir. Sonraki dahil etme işlemleri tamamen atlanır.

Başlık dosyası ilk kez görüldüğünde TYPES_H tanımlı değildir; bu nedenle #ifndef doğru olur ve gövde işlenir. Ardından #define makroyu tanımlar.

Sonraki dahil etme işlemlerinde TYPES_H zaten vardır; bu nedenle #ifndef yanlış olur ve önişlemci doğrudan #endif satırına atlar.

Burada bir tür tanımını koruyan gerçekçi bir başlık dosyası görülmektedir.

Birçok dosya point.h dosyasını doğrudan veya dolaylı olarak dahil etse bile Point yapısı her çeviri biriminde tam olarak bir kez tanımlanır.

Koruma makrosu projenizin tamamında benzersiz olmalıdır; aksi halde iki başlık dosyası çakışabilir ve birbirlerini sessizce gizleyebilir.

Yaygın bir kurala göre ad, dosya adından türetilir ve büyük harfle yazılır: point.h, POINT_H olur; net/socket.h ise NET_SOCKET_H olur.

Alt çizgi ve ardından büyük harfle başlayan veya çift alt çizgi içeren tanımlayıcılar derleyiciye ve standart kitaplığa ayrılmıştır.

__POINT_H__ gibi korumalardan kaçının. POINT_H gibi sade bir biçim güvenli ve açıktır.

Modern derleyicilerin çoğu, başlık dosyasının üst kısmına yazılan ve aynı işi yapan tek satırlık #pragma once yönergesini destekler.

Daha kısadır ve ad çakışmalarını önler; ancak C standardının bir parçası değildir. Geleneksel #ifndef korumaları her yerde çalışır.

#ifndef korumaları tamamen taşınabilirdir ve standarttır; ancak her başlık dosyası için benzersiz bir makro gerektirir.

#pragma once kısa ve çakışmasızdır; ancak derleyici desteğine dayanır. Bazı projeler en yüksek güvenlik için ikisini de kullanır: bir pragma ile klasik bir korumayı birlikte.

Dahil etme koruması, bir kaynak dosyası derlenirken o dosya içindeki yinelenen dahil etmeleri önler.

Bir başlık dosyasının ayrı bir .c dosyasının her birinde bir kez işlenmesini önlemez. Bu sorun değildir; çünkü her kaynak dosyası ayrı bir çeviri birimidir.

Yazdığınız her başlık dosyasına daha ilk satırdan itibaren bir dahil etme koruması ekleyin. Bu, üç satıra mal olur ve bir dizi kafa karıştırıcı hatayı önler.

Basit başlık dosyaları bile ileride başka başlık dosyaları aracılığıyla dolaylı olarak dahil edilebilir; bu nedenle en baştan koruma eklemek sorunları önler.

Dahil etme korumalarını ne kadar iyi anladığınızı sınayın.

Bir başlık dosyasının iki kez dahil edilmesinin neden yeniden tanımlama hatalarına yol açtığını ve bir dahil etme korumasının bunu nasıl önlediğini öğrendiniz.

Benzersiz bir makroyla #ifndef/#define/#endif kullanın veya #pragma once seçeneğini tercih edin. Sırada, extern ile değişkenleri dosyalar arasında paylaşmayı inceleyeceğiz.