Gönderme, Çekme, Kopyalama

Şimdiye kadar yerel bilgisayarımızda Git ile çalıştık. Peki ya başkalarıyla iş birliği yapmak veya çalışmanızı çevrim içi olarak yedeklemek isterseniz?

İşte bu noktada uzak depolar devreye girer! Uzak depo, esasen projenizin internette veya bir ağ sunucusunda barındırılan bir sürümüdür.

GitHub gibi platformlar bu uzak depolar için bir alan sağlar ve iş birliği yapmayı, paylaşmayı son derece kolaylaştırır.

Mevcut bir uzak depoyla çalışmanın ilk adımı, onun bir kopyasını yerel makinenize almaktır. Bu işleme klonlama adı verilir.

Bir depoyu klonladığınızda Git, tüm proje dosyalarını ve eksiksiz sürüm geçmişini indirir.

Ayrıca özgün çevrim içi depoya bir bağlantıyı ("uzak" adı verilir) otomatik olarak kurar.

Bir depoyu klonlamak için depo URL'sinin ardından git clone komutunu kullanırsınız.

Örneğin, bir depo https://github.com/user/my-project.git adresindeyse şu komutu kullanırsınız:

git clone https://github.com/user/my-project.git

Bu komut, tüm proje dosyalarını ve sürüm denetimi için gizli bir .git dizinini içeren my-project adlı yeni bir dizin oluşturur.

Klonlama sırasında Git birkaç önemli işlem gerçekleştirir:

• Deponun tüm geçmişini indirir.
• Sizin için yeni bir yerel depo oluşturur.
• Genellikle origin adını taşıyan ve klonladığınız URL'yi gösteren bir uzak bağlantıyı otomatik olarak oluşturur.
• Varsayılan dalı (genellikle main veya master) mevcut çalışma dalınız olarak kullanıma alır.

Değişikliklerinizi yaptıktan, bunları hazırlama alanına ekledikten ve yerel olarak kaydettikten sonra bu güncellemeleri uzak depoyla paylaşmak isteyeceksiniz.

Yerel kayıtlarınızı uzağa gönderme işlemine push adı verilir. Bu işlem, uzak depoyu en son çalışmalarınızla günceller.

Push işleminin temel komutu git push <remote-name> <branch-name> şeklindedir.

• <remote-name>: Bu genellikle klonladığınız uzak deponun varsayılan adı olan origin'dir.
• <branch-name>: Push işlemi yapmak istediğiniz yerel dalın adıdır (ör. main veya feature-x).

Dolayısıyla main dalınızı origin'e göndermek için şu komutu kullanırsınız: git push origin main

Bir değişiklik yapıp bunu gönderme işlemini simüle edelim:

1. Bir değişiklik yapın (ör. yeni bir dosya oluşturun).

echo "My first remote change!" > remote-note.txt

2. Değişikliğinizi hazırlayın ve kaydedin.

git add remote-note.txt
git commit -m "Add note for remote"

3. Şimdi bu yerel kayıtları uzağa gönderin:

git push origin main

GitHub'daki (veya benzer bir platformdaki) uzak deponuz artık bu değişiklikleri yansıtacaktır!

Siz çalışırken diğer ekip arkadaşlarınız değişikliklerini uzak depoya gönderebilir. Bu güncellemeleri yerel deponuza almak için onları pull etmeniz gerekir.

git pull komutu, uzak depodaki değişiklikleri alır ve ardından bunları mevcut yerel dalınızla birleştirir.

Değişiklikleri sık sık pull etmek iyi bir uygulamadır; özellikle de:

• Günlük çalışmaya başlamadan önce.
• Yeni bir göreve başlamadan önce.
• Kendi değişikliklerinizi göndermeden önce (birleştirme çakışmalarını önlemek için).

Komut push komutuna benzer: git pull <remote-name> <branch-name>

Dolayısıyla origin'in main dalından değişiklikleri almak için: git pull origin main

Bir ekip üyesinin az önce bir güncelleme gönderdiğini düşünün. Bu güncellemeyi almak için:

git pull origin main

Git, origin üzerindeki main dalındaki yeni kayıtları indirir ve bunları yerel main dalınızla birleştirir. Yeni değişiklik yoksa Git, dalınızın güncel olduğunu bildirir.

Bu işlem yerel deponuzu uzak depoyla eşitler ve her zaman projenin en son sürümüyle çalışmanızı sağlar.

Birkaç yerel kayıt oluşturdunuz ve bunları uzak GitHub deponuz aracılığıyla ekibinizle paylaşmak istiyorsunuz. Hangi komutu kullanmalısınız?

Harika iş çıkardınız! Uzak depolarla etkileşim kurmak için kullanılan temel komutları öğrendiniz:

• git clone: Uzak deponun bir kopyasını yerel makinenize almak için.
• git push: Yerel kayıtlarınızı uzak depoya göndermek için.
• git pull: Uzak depodaki güncellemeleri alıp yerel dalınızla birleştirmek için.

Bu komutlar başkalarıyla iş birliği yapmak ve projenizi çevrim içi olarak eşitlenmiş tutmak için kritik öneme sahiptir.