Ansible için Gereken YAML Söz Dizimi

Her Ansible playbook'u, insanların kolayca okuyup yazabilmesi için tasarlanmış düz metin biçimi olan YAML ile yazılır.

Bir YAML dosyası genellikle üç tireyle açılır. Bu ---, belgenin başlangıcını gösterir ve Ansible bununla karşılaşmayı bekler.

YAML, yapıyı göstermek için girinti kullanır. Boşluklar iç içe yapıyı belirtir; bu nedenle bir satırın altına girintilenmiş olanlar o satıra aittir.

YAML'de her zaman boşluk kullanarak girinti yapın. Gerçek bir sekme karakteri geçersizdir ve Ansible dosyayı ayrıştıramaz.

YAML'nin temeli eşlemedir: bir anahtar, iki nokta üst üste, bir boşluk ve ardından değer gelir. Her seçeneği bu şekilde ayarlarsınız.

İki nokta üst üste işaretinden sonraki tek boşluk gereklidir. name:value ifadesini boşluksuz yazmak ayrıştırıcının kafasını karıştırır; bu nedenle aradaki boşluğu koruyun.

Bir liste, her biri kendi satırında tire ve boşlukla başlayan öğeler kümesidir. Playbook'lar aslında yalnızca play listeleridir.

Ansible görevleri bu iki fikri birleştirir: bir eşleme listesi. Her tire bir görevi başlatır ve girintili anahtarlar görevi açıklar.

Düz metin değerleri genellikle tırnak gerektirmez. Tırnakları yalnızca bir değerde iki nokta üst üste veya küme ayraçları varsa ya da değer özel bir karakterle başlıyorsa ekleyin.

YAML, true, false ve çıplak rakamları metin olarak değil, boole değerleri ve sayılar olarak okur. Bu nedenle yes ve 22, dize değil türü belirlenmiş değerlerdir.

Bir satırda # işaretinden sonra gelen her şey yorumdur. Ansible bunları yok sayar; bu nedenle her görevin ne yaptığını açıklamak için yorumları kullanın.

Playbook'unuzda iç içe bir satıra girinti vermeniz gerekiyor. Ne kullanırsınız?

Tüm araç seti bundan ibarettir: boşluklarla oluşturulan eşlemeler, listeler ve girinti. Bu birkaç kuralı öğrenin; her playbook anlaşılır hale gelsin. 🎉