Dockerfile’ları Anlama

Bir pasta pişirmek için tarifiniz olduğunu düşünün. Bir Dockerfile buna çok benzer! Docker'ın bir Docker imajını otomatik olarak oluşturmak için ihtiyaç duyduğu tüm talimatları içeren düz metin dosyasıdır.

Malzemeleri karıştırmak yerine Docker'a hangi temel işletim sistemini kullanacağını, hangi yazılımları kuracağını ve uygulamanızı imajın içinde nasıl yapılandıracağını söylersiniz.

Dockerfile'lar geliştirme iş akışınıza birçok avantaj getirir:

• Otomasyon: Artık elle yapılan adımlara gerek yok! Docker, imajları her seferinde tutarlı biçimde oluşturur.
• Sürüm Denetimi: Dockerfile'lar koddur; bu nedenle değişiklikleri Git kullanarak izleyebilirsiniz.
• Yeniden Üretilebilirlik: Dockerfile'a sahip olan herkes tamamen aynı imajı oluşturabilir.
• Şeffaflık: Bir imajın içinde tam olarak neler olduğunu görebilirsiniz.

Bir Dockerfile, yukarıdan aşağıya sırayla yürütülen talimatlar listesidir. Her talimat imajda yeni bir katman oluşturur.

Temel söz dizimi basittir:

Yorumlar, birçok programlama dilinde olduğu gibi # ile başlar. Docker talimatları büyük-küçük harfe duyarlı değildir; ancak geleneksel olarak büyük harfle yazılır.

Her Dockerfile FROM talimatıyla başlamalıdır. Bu talimat, yeni imajınızın üzerine kurulacağı temel imajı belirtir. Bu temel imaj genellikle bir işletim sistemi (Alpine Linux gibi) ve bazen önceden kurulmuş yazılımlar içerir.

Bunu başlangıç noktanızı seçmek gibi düşünün: boş bir tuval veya üzerinde bazı temel renkler bulunan bir tuval.

RUN talimatı, imaj oluşturma işlemi sırasında komutları yürütmek için kullanılır. Paketleri burada kurar, dizinler oluşturur veya kodu derlersiniz.

Her RUN komutu yeni bir katman oluşturur; bu nedenle komutları && ile birleştirmek imaj boyutunu küçültmeye yardımcı olabilir.

CMD talimatı, çalıştırılan bir container için varsayılan komutları veya bağımsız değişkenleri sağlar. RUN'dan farklı olarak CMD komutları oluşturma sırasında değil, container başladığında yürütülür.

Bir container'ı çalıştırırken bir komut belirtirseniz (örneğin docker run my-image ls), bu komut CMD talimatının üzerine yazılır.

COPY talimatı, ana makinenizden (imajı oluşturduğunuz makineden) yeni dosyaları veya dizinleri belirtilen bir yoldaki Docker imajının dosya sistemine kopyalar.

Daha şeffaf olduğu ve yalnızca yerel dosyaları kopyaladığı için genellikle ADD yerine tercih edilir.

WORKDIR, kendisinden sonra gelen RUN, CMD, ENTRYPOINT, COPY ve ADD talimatları için çalışma dizinini belirler. Dockerfile'ınızı daha temiz hale getirir.

ENV, ortam değişkenlerini belirler. Bu değişkenler Dockerfile'daki sonraki talimatlar ve çalışan container için kullanılabilir.

EXPOSE talimatı, Docker'a container'ın çalışma zamanında belirtilen ağ bağlantı noktalarını dinlediğini bildirir. Bağlantı noktasını gerçekten yayımlamaz.

Bunu belgeleme olarak düşünün. Bağlantı noktasına container dışından gerçekten erişilebilmesini sağlamak için docker run ile -p seçeneğini kullanmanız gerekir.

Her şeyi bir araya getirelim! Aşağıda Alpine Linux imajı oluşturan, bir paket kuran ve varsayılan bir komut tanımlayan temel bir Dockerfile yer alıyor.

Bunu oluşturmak için dosyayı boş bir dizine Dockerfile adıyla kaydedin, ardından terminalinizde docker build -t my-simple-app . komutunu çalıştırın.

Bilginizi test edin! Bu talimatlardan hangileri imaj oluşturma işlemi sırasında yürütülerek imajın içeriğini veya yapısını doğrudan değiştirir?

Docker imajlarını anlamada büyük bir adım attınız! Dockerfile'ların imaj oluşturma talimatlarını içeren metin dosyaları olduğunu ve otomasyon ile yeniden üretilebilirlik gibi önemli avantajlar sunduğunu öğrendik.

Ele alınan temel talimatlar:

• FROM: Temel imajı tanımlar.
• RUN: Oluşturma sırasında komutları yürütür.
• CMD: Çalışan bir container için varsayılan komutu belirler.
• COPY: Ana makineden imaja dosya ekler.
• WORKDIR, ENV, EXPOSE: İmajı ve container ortamını yapılandırır.