Uygulamada nindent ve indent

YAML, yapıyı göstermek için boşlukları kullanır; bu nedenle yanlış derinlikte eklenen bir blok dosyayı bozar. Helm, çıktıyı doğru şekilde girintilemeniz için yardımcılar sunar.

indent işlevi, bir dizedeki her satırın başına sabit sayıda boşluk ekleyerek tüm bloğu sağa kaydırır.

Buradaki ayrıntı şudur: indent her satırı kaydırır, ancak başa yeni satır eklemez. İlk satır, işlemin bulunduğu yerde başlar.

nindent işlevi aynı boşluk ekleme işlemini yapar, ancak önce bir yeni satır yazdırır; böylece blok kendi yeni satırında düzgün biçimde başlar.

nindent tarafından eklenen baştaki yeni satır, aynı satırdaki bir anahtardan sonra boşluk bırakıp hizalamayı tahmin etmeniz gerekmediği anlamına gelir.

Bir anahtarın altında bir toYaml bloğu kullanırken en çok nindent işlevine başvurursunuz; çünkü bu işlev, oluşturulan eşlemeyi anahtarın hemen altında düzenli biçimde konumlandırır.

Sayıyı sıfırıncı sütundan değil, üst anahtardan itibaren boşlukları sayarak belirleyin. İki düzey aşağıdaki bir alt öğe için genellikle nindent 4 gerekir.

Düz indent, blok zaten kendi satırında başlıyorsa uygundur; bu durumda önüne fazladan bir yeni satır eklenmesini istemezsiniz.

YAML'deki çoğu iç içe geçme adımı iki boşluk kullanır. nindent sayısını iki boşluk kadar yanlış belirlemek, ayrıştırılamayan bir grafiğin en yaygın nedenidir.

Derinliği asla tahmin etmeyin. helm template komutunu çalıştırın ve eklenen blok satırlarının üst anahtarın altında hizalandığını doğrulamak için ham çıktıyı okuyun.

Her iki yardımcı da sol taraflarındaki kanaldan dizeyi okur. Bu nedenle, bir eşlemenin tamamını bildiriminize biçimlendirmek için toYaml ile doğal biçimde birlikte kullanılabilirler.

Bir anahtarın hemen ardından aynı satıra {{ toYaml .Values.env | indent 4 }} yazarsınız ve YAML geçersiz hâle gelir.

Artık indent işlevinin bir bloğa boşluk eklediğini, nindent'in önce yeni satır eklediğini ve derinliği doğrulamanın en güvenilir yolunun çıktıyı oluşturmak olduğunu biliyorsunuz. 🧹