Sertifika Zincirleri Oluşturma ve Yönetme

Kök CA, nihai güven dayanağı olarak görev yapan, kendinden imzalı bir sertifikadır. Kök CA özel anahtarı çevrimdışı tutulmalıdır (ağdan fiziksel olarak ayrılmış bir sistemde veya HSM'de); çünkü bu anahtarın ele geçirilmesi tüm PKI'ın güvenliğini tehlikeye atar. "openssl req -x509 -new -nodes -key root_key.pem -sha256 -days 3650 -out root_cert.pem", 10 yıl boyunca geçerli kendinden imzalı bir kök sertifika oluşturur.

Ara CA'ler kök CA tarafından imzalanır ve günlük sertifika düzenleme işlemleri için kullanılır. Önce ara anahtarı ve CSR'yi oluşturun: "openssl req -new -key intermediate_key.pem -out intermediate.csr". Ardından kök CA bunu imzalar: "openssl x509 -req -in intermediate.csr -CA root_cert.pem -CAkey root_key.pem -CAcreateserial -days 1825 -out intermediate_cert.pem".

Uç varlık sertifikaları (yaprak sertifikalar), belirli sunucular veya istemciler için ara CA tarafından imzalanır. Konu Alternatif Adları (SAN'ler) içeren sunucu anahtarını ve CSR'yi oluşturun, ardından ara CA ile imzalayın: "openssl x509 -req -in server.csr -CA intermediate_cert.pem -CAkey intermediate_key.pem -CAcreateserial -extensions v3_req -days 365 -out server_cert.pem".

Kök CA özel anahtarı çevrimdışı tutulur ve yalnızca az sayıda ara CA sertifikasını imzalamak için kullanılır. Günlük sertifika düzenleme işlemleri çevrimiçi ara CA'ler tarafından gerçekleştirilir. Bir ara CA ele geçirilirse kök CA tehlikeye atılmadan iptal edilip yenisiyle değiştirilebilir. Kök anahtar, çevrimiçi olarak hiçbir zaman açığa çıkarılmadığı için güvende kalır.

"openssl ca" komutu, "openssl x509 -req" komutundan daha kapsamlı bir CA iş akışı sağlar. Bir sertifika veritabanı (index.txt) tutar, seri numaralarını bir seri numarası dosyasından atar ve CRL oluşturma işlemini yönetir. Sertifika politikasını ve yol uzunluğu kısıtlamalarını tanımlayan CA'ye özgü bölümlerin bulunduğu uygun bir openssl.cnf yapılandırma dosyası gerektirir.

Bir web sunucusu için eksiksiz sertifika zinciri dosyası, önce uç varlık sertifikasını, ardından sırayla ara CA sertifikalarını içerir ve kökten hemen önce sona erer. Kök sertifikalar dahil edilmez; çünkü tarayıcıların önceden yüklenmiş kök sertifika depoları vardır. Birleştirme sırası: "cat server_cert.pem intermediate_cert.pem > chain.pem". Yanlış sıra, TLS el sıkışmasının başarısız olmasına yol açar.

"openssl verify -CAfile root_cert.pem -untrusted intermediate_cert.pem server_cert.pem", tam zinciri doğrular. "-untrusted" bayrağı, zincirin parçası olan ancak henüz güvenilir kabul edilmeyen ara sertifikaları sağlar. Doğrulama başarılı olursa çıktı "server_cert.pem: OK" olur. Yaygın hatalar, eksik ara sertifikalara veya süresi dolmuş sertifikalara işaret eder.

Yaygın sertifika zinciri sorunları şunlardır: eksik ara sertifikalar (sunucu yalnızca yaprak sertifikayı gönderir), yanlış birleştirme sırası (yaprak ilk sırada olmalıdır), süresi dolmuş ara sertifika (yaprak sertifikanın süresi izlendiği için kolayca gözden kaçar), güven deposunda bulunmayan kendinden imzalı sertifikalar ve ad uyuşmazlığı (sertifikanın SAN değeri ana bilgisayar adıyla eşleşmez). Bunların tümü "openssl s_client -showcerts" ile teşhis edilebilir.

PKCS#12 (.pfx veya .p12), özel anahtarı, uç varlık sertifikasını ve ara sertifikaları tek bir şifrelenmiş dosyada bir araya getiren bir kapsayıcı biçimidir. Oluşturma: "openssl pkcs12 -export -out bundle.pfx -inkey server_key.pem -in server_cert.pem -certfile intermediate_cert.pem". IIS, .NET, Java anahtar depoları ve birçok kurumsal uygulama tarafından gereklidir.

PEM, base64 kodlamalı ASCII'dir, insanlar tarafından okunabilir, tek dosyada birden çok nesneyi destekler ve Apache, nginx ile OpenSSL araçlarında kullanılır. DER ikilidir, dosya başına tek nesne içerir ve Java (JKS içe aktarmalarında), Android ile bazı kurumsal araçlarda kullanılır. PKCS#12/PFX, birden çok nesne için şifrelenmiş bir ikili kapsayıcıdır ve Windows ile IIS tarafından kullanılır. Dağıtıma geçmeden önce hedef sisteminizin beklediği biçimi öğrenin.

Modern CA'lerin teslimden önce düzenledikleri tüm sertifikaları Sertifika Şeffaflığı (CT) günlüklerine kaydetmesi gerekir. İç kullanım için özel bir CA oluştururken CT günlük kaydı gerekmez. Ancak herkese açık sertifikaların Chrome tarafından güvenilir sayılması için gömülü İmzalı Sertifika Zaman Damgaları (SCT'ler) içermesi gerekir. Özel CA'ler CT gereksinimleri olmadan kendi politikalarını kullanabilir.

Bir nginx sunucusu için TLS sertifika zinciri dosyası oluşturulurken doğru birleştirme sırası nedir?

Kök CA'ler kendinden imzalıdır, çevrimdışı tutulur ve yalnızca ara sertifikaları imzalar. Ara CA'ler günlük sertifika düzenleme işlemlerini yürütür. Zincir dosyaları yaprak sertifikayı ve ardından ara sertifikaları içerir (kök dahil edilmez). "openssl verify -CAfile root.pem -untrusted intermediate.pem leaf.pem" ile doğrulayın. PKCS#12 paketleri Windows/Java için anahtarları ve sertifikaları bir araya getirir. Yanlış zincir sırası, s_client -showcerts ile teşhis edilebilen yaygın bir dağıtım hatasıdır.