TCP ve UDP'ye Genel Bakış

Aktarım katmanında, internet trafiğinin çoğunu iki protokol taşır: TCP (İletim Denetimi Protokolü) ve UDP (Kullanıcı Veri Birimi Protokolü).

Her ikisi de uygulamalar arasında veri taşır, ancak güvenilirlik ve hız arasında çok farklı ödünleşimler yapar. Her birinin ne zaman kullanıldığını bilmek, Network+ bilgisinin temelidir.

TCP bağlantı odaklıdır: veri göndermeden önce bağlantı kurarak iki tarafın da hazır olmasını sağlar. Verilerin eksiksiz ve sıralı ulaşacağını garanti eder.

Bir kesim kaybolursa TCP boşluğu algılar ve kesimi yeniden gönderir. Bu güvenilirlik, her baytın önemli olduğu web sayfaları, e-posta ve dosya aktarımları için TCP'yi tercih edilen seçenek yapar.

TCP, bağlantıyı üç aşamalı el sıkışmayla başlatır: SYN, SYN-ACK, ACK. İstemci SYN gönderir, sunucu SYN-ACK ile yanıt verir ve istemci ACK ile onaylar.

Veri akışı ancak bu alışverişten sonra başlar. El sıkışma iki tarafı eşitler ve sınavlarda sık sorulan klasik bir konudur; üç adımı sırasıyla hatırlayın.

UDP bağlantısızdır: el sıkışma yapmadan veriyi hemen gönderir ve teslimat veya sıra garantisi vermez. Paketleri, veri birimleri olarak adlandırılan bu iletileri hedefe doğru basitçe gönderir.

Bu, UDP'yi hızlı ve hafif kılar; ancak uygulama önem veriyorsa kaybolan veya sırası bozulan verileri kendisi ele almalıdır.

Temel ödünleşim açıktır: TCP, onaylar ve yeniden gönderim yoluyla güvenilirlik ekler; bunun karşılığında zaman ve ek yük gerekir. UDP, ham hız uğruna bunların tümünü atlar.

• TCP: güvenilir, sıralı, daha yavaş.
• UDP: hızlı, hafif, mümkün olan en iyi çaba.

Seçiminizi doğruluğun mu yoksa hızın mı daha önemli olduğuna göre yapın.

Her baytın doğru ulaşması gerektiğinde TCP kullanın. Web'de gezinme (HTTP/HTTPS), e-posta (SMTP) ve dosya aktarımı (FTP) TCP'ye dayanır.

Bir web sayfasının veya dosyanın eksik bir parçası bozulmasına yol açar; bu nedenle TCP'nin güvenilirlik maliyeti buna değer. Hacim bakımından internet trafiğinin çoğu TCP'dir.

Hız ve düşük gecikme, kusursuz teslimattan daha önemli olduğunda UDP kullanın. Canlı sesli ve görüntülü görüşmeler, çevrim içi oyunlar ve akışlar çoğunlukla UDP kullanır.

Bir görüntülü görüşmede, yeniden göndermek için duraklamaktansa bir karenin biraz kaybolması daha iyidir. DNS sorguları da hızlı ve küçük sorguları için UDP kullanır.

TCP, alıcının aşırı yüklenmesini önlemek için akış denetimi içerir ve onay gelmeden önce aktarımda bulunabilecek veri miktarını ayarlayan kayan bir pencere kullanır.

Ayrıca tıkanıklık denetimi gerçekleştirir ve ağ meşgul olduğunda yavaşlar. UDP bunların hiçbirine sahip değildir; hız denetimini tamamen uygulamaya bırakır.

TCP'nin üst bilgisi daha büyüktür (en az 20 bayt); çünkü sıra numaraları, onaylar ve bayraklar taşır. UDP'nin üst bilgisi yalnızca 8 bayttır ve sadece kaynak/hedef bağlantı noktalarıyla uzunluğu içerir.

UDP üst bilgisinin daha küçük olması, paket başına daha az ek yük anlamına gelir ve yüksek hacimli gerçek zamanlı trafikteki hız avantajına katkıda bulunur.

Karar vermek için şunu sorun: Uygulamanın garantili ve sıralı teslimata ihtiyacı var mı? Yanıt evetse TCP'yi kullanın. Hıza önem veriyor ve bir miktar kaybı tolere edebiliyorsa UDP'yi kullanın.

Birçok protokol bilinçli olarak seçim yapar: DNS hızlı sorgular için UDP'yi kullanır, ancak büyük aktarımlar için TCP'ye geçer. Bu ödünleşimi anlamak, bu tasarım seçimlerini açıklar.

Her iki protokol de trafiği doğru uygulamaya yönlendirmek için bağlantı noktası numaralarını kullanır; bu konu bir sonraki dersin konusudur. Adresleme düzenini paylaşırlar, ancak teslimat güvenceleri bakımından birbirlerinden ayrılırlar.

TCP ile UDP arasındaki farkları bilmek, bu kursta ele alınacak belirli protokolleri ve bağlantı noktalarını anlamanın temelidir.

Protokolü gereksinimle eşleştirin.

TCP ile UDP'yi karşılaştırdınız.

• TCP: bağlantı odaklı, güvenilir ve sıralıdır; SYN/SYN-ACK/ACK el sıkışmasını kullanır.
• UDP: bağlantısız, hızlı ve en iyi çabayı gösteren bir protokoldür; el sıkışması yoktur.
• TCP web, e-posta ve dosya aktarımı için; UDP ise ses, video, oyun ve DNS sorguları için uygundur.
• TCP, akış ve tıkanıklık denetimi ekler; UDP bu işleri uygulamaya bırakır.
• Her ikisi de uygulamalara ulaşmak için bağlantı noktası numaralarını kullanır.