RDS Motorları ve Örnek Sınıfları

Amazon RDS altı veritabanı motorunu destekler: MySQL, PostgreSQL, MariaDB, Oracle, Microsoft SQL Server ve Amazon Aurora. Her motor, zaten bildiğiniz açık kaynaklı veya ticari veritabanının tamamen yönetilen bir sürümüdür. AWS; düzeltme eki uygulama, yedekleme ve yük devretme işlemlerini yönetir, böylece uygulama mantığınıza odaklanabilirsiniz.

Doğru motoru seçmek; mevcut uygulama gereksinimlerinize, lisans maliyetlerine ve her motorun sunduğu özelliklere bağlıdır. Aurora, performans ve kullanılabilirlik için tasarlanmış, AWS'nin buluta özgü seçeneğidir.

MySQL, dünyanın en popüler açık kaynaklı ilişkisel veritabanıdır ve web uygulamaları ile içerik yönetim sistemleri için doğal bir seçimdir. PostgreSQL, gelişmiş SQL uyumluluğu, güçlü JSONB desteği ve kapsamlı eklenti ekosistemi sunar; bu nedenle analiz ve coğrafi veri iş yüklerinde popülerdir.

RDS üzerindeki her iki motor da otomatik yedeklemeleri, Multi-AZ dağıtımlarını ve Read Replicas özelliğini destekler. PostgreSQL Read Replicas bölgeler arasında çalışabilirken MySQL, Aurora MySQL ile en fazla 15 bölgeler arası çoğaltmayı destekler.

MariaDB, topluluk tarafından geliştirilen bir MySQL çatallamasıdır ve iletişim protokolü düzeyinde MySQL istemcileriyle tamamen uyumludur. Ek depolama motorları, bazı iş yüklerinde daha iyi performans ve özel mülk özellikler içermeyen açık bir geliştirme modeli sunar.

RDS üzerinde MariaDB, Oracle'ın MySQL lisanslamasından kaçınmak veya topluluk çatallamasını tercih etmek istediğinizde MySQL'in doğrudan yerine kullanılabilir. MySQL ile aynı otomatik yedekleme, Multi-AZ ve Read Replica özelliklerini destekler.

RDS üzerindeki Oracle Database, License Included (LI) ve Bring Your Own License (BYOL) modellerinin her ikisini de destekler. LI, Oracle SE2 lisansını saatlik ücrete dahil ederken BYOL, bölümleme ve Advanced Security gibi özellikler için mevcut Enterprise Edition lisansınızı kullanmanıza olanak tanır.

RDS üzerindeki Microsoft SQL Server da benzer şekilde LI sürümleri (Express, Web, Standard, Enterprise) ve BYOL sunar. Her iki motor da Synchronous Mirroring ile Multi-AZ özelliğini destekler; ancak Read Replicas özelliğini açık kaynaklı motorlarla aynı şekilde desteklemez.

Amazon Aurora, hem MySQL hem de PostgreSQL ile uyumlu, buluta özgü bir ilişkisel veritabanıdır. Aurora, verileri üç Kullanılabilirlik Alanı boyunca altı şekilde otomatik olarak çoğaltan dağıtık bir depolama katmanı kullanarak aynı donanım üzerinde MySQL'in aktarım hızının 5 katına ve PostgreSQL'in aktarım hızının 3 katına kadar ulaşır.

Aurora'nın depolama alanı, manuel depolama sağlama işlemini ortadan kaldırarak 10 GB'lık artışlarla 128 TiB'ye kadar otomatik olarak büyür. İşlem gücü ile depolamanın ayrılması, Aurora Serverless'ın kapasiteyi otomatik olarak artırıp azaltmasına da olanak tanır.

RDS bulut sunucusu sınıfları, EC2 ile aynı adlandırma kuralını izler; ancak yalnızca aile harfi yerine db. ön ekiyle başlar. Başlıca aileler şunlardır:

• db.t — Değişken performans; geliştirme/test için uygun maliyetlidir (ör. db.t3.micro, db.t4g.small)
• db.m — Genel amaçlıdır; CPU ve bellek arasında dengelidir (ör. db.m6g.large)
• db.r — Büyük önbellekler ve bellek içi tablolar için bellek açısından optimize edilmiştir (ör. db.r6g.xlarge)
• db.x — SAP iş yükleriyle Oracle ve SQL Server için çok yüksek bellek kapasitesi sunar

Geliştirme için db.t, tipik üretim ortamları için db.m, büyük çalışma kümelerine sahip veritabanları için db.r seçin.

Bir RDS bulut sunucusu sınıfını seçmek için iş yükünüzün CPU kullanımını, bellek tüketimini, IOPS gereksinimlerini ve ağ bant genişliğini profillemeniz gerekir. AWS Compute Optimizer ve RDS Performance Insights aracı, mevcut bulut sunucunuzun gereğinden fazla veya yetersiz kaynakla yapılandırılıp yapılandırılmadığını belirlemenize yardımcı olur.

Yaygın bir yaklaşım, prototip oluşturma için db.t3 ile başlamak, yük sabit hâle geldiğinde db.m6g'ye geçmek ve sorgular daha büyük bir arabellek havuzundan yararlanmaya başladığında db.r6g'ye yükseltmektir. Graviton2 tabanlı bulut sunucuları (db.m6g, db.r6g), x86 eşdeğerlerine kıyasla genellikle %35'e kadar daha iyi fiyat-performans sunar.

RDS, arka planda EBS birimlerine karşılık gelen üç depolama türü sunar:

• gp2 / gp3 — Genel amaçlı SSD; gp3, daha fazla depolama için ödeme yapmadan IOPS ve aktarım hızını birbirinden bağımsız olarak sağlamanıza olanak tanır
• io1 / io2 — Tutarlı, milisaniyenin altında yanıt gerektiren gecikmeye duyarlı OLTP veritabanları için sağlanan IOPS SSD
• st1 — Yalnızca belirli motorlar ve test iş yükleri için kullanılabilen, aktarım hızı açısından optimize edilmiş HDD

Üretim ortamındaki çoğu RDS dağıtımı için gp3 önerilen varsayılan seçenektir; çünkü ek ücret olmadan 3.000 IOPS sunar ve depolama boyutundan bağımsız olarak ölçeklendirilebilir.

RDS iki ölçeklendirme boyutunu destekler. Dikey ölçeklendirme (bulut sunucusu sınıfını değiştirme), Multi-AZ etkin değilse kısa bir kesinti gerektirir; Multi-AZ ile yük devretme, yeniden boyutlandırma sırasında kesintiyi neredeyse sıfıra indirir. Değişikliği bir sonraki bakım aralığı için zamanlayabilir veya hemen uygulayabilirsiniz.

Yatay ölçeklendirme yalnızca okuma amaçlıdır: SELECT sorgularını birincil bulut sunucusundan dağıtmak için Read Replicas eklersiniz. Read Replicas eşzamansız çoğaltma kullanır; bu nedenle uygulamanızın tolere etmesi gereken küçük bir çoğaltma gecikmesi vardır.

Aurora ile topluluk MySQL/PostgreSQL seçenekleri arasında karar verirken şu ödünleşimleri değerlendirin:

• Aurora: daha yüksek aktarım hızı, 6 yönlü otomatik çoğaltma, hızlı yük devretme (yaklaşık 30 sn), manuel depolama yönetimi gerektirmeme, saat başına daha yüksek maliyet
• MySQL/PostgreSQL: daha düşük maliyet, daha geniş topluluk eklentileri, BYOL seçeneği, alışılmış operasyon araçları

Sınav senaryolarında soru yüksek kullanılabilirliği, otomatik depolama büyümesini veya açık kaynak fiyatıyla ticari veritabanlarına yakın performansı vurguluyorsa Aurora tercih edilir. Öncelik maliyeti en aza indirmek veya yerel veri merkezindeki ortamla özellik eşitliği olduğunda topluluk motorları öne çıkar.

RDS, ikincil sürüm yükseltmelerini (ör. MySQL 8.0.32 → 8.0.36) ana sürüm yükseltmelerinden (ör. MySQL 5.7 → 8.0) ayırır. İkincil yükseltmeler, --auto-minor-version-upgrade etkinleştirilerek bakım aralığında otomatik uygulanacak şekilde ayarlanabilir. Ana sürüm yükseltmeleri elle yapılır ve uygulama uyumluluğu testi gerektirebilir.

Ana sürüm yükseltmelerini her zaman önce bir hazırlık ortamında test edin. Sorun çıkarsa geri alabilmek için yükseltmeden önce bir DB anlık görüntüsü alabilirsiniz. Aurora kümeleri, en az kesintiyle yerinde ana sürüm yükseltmelerini destekler.

Bu dersteki AWS Solutions Architect (SAA-C03) kavramlarını anlayıp anlamadığınızı test edin.

Bu derste şunları öğrendiniz: RDS altı motoru destekler (MySQL, PostgreSQL, MariaDB, Oracle, SQL Server, Aurora); bulut sunucusu sınıfları iş yükü profillerine karşılık gelir (geliştirme/test için db.t, genel amaçlı kullanım için db.m, yoğun bellek kullanımı için db.r); ayrıca Aurora, topluluk motorlarına kıyasla daha yüksek aktarım hızı ve otomatik depolama ölçeklendirmesi sunar. Sırada yüksek kullanılabilirlik için Multi-AZ dağıtımlarını ve otomatik yedeklemeleri inceleyeceğiz.