Yönlendirme Tablosunun İçinde

Bir yönlendiricinin görevi, her paketi hedefine doğru iletmektir. Bunun için bilinen ağların ve bunlara nasıl ulaşılacağının listesi olan bir yönlendirme tablosuna başvurur. Gelen her paket, sonraki adımı seçmek üzere bu tabloyla karşılaştırılır. Bu derste yönlendirme tablosu açılır ve bir yönlendiricinin iletme kararları vermek için kullandığı girdiler açıklanır.

Her yönlendirme tablosu girdisi, bir hedef ağı bir sonraki atlamaya ve çıkış arayüzüne eşler. Hedef, 10.0.0.0/8 gibi bir ağ ve ön ek olarak yazılır. Sonraki atlama, yol üzerindeki bir sonraki yönlendiricinin adresidir; arayüz ise paketin gönderileceği bağlantı noktasıdır. Bazı girdiler ayrıca bir metric ve rota kaynağı listeler.

En basit girdiler bağlı rotalardır. Bir yönlendirici arayüzüne bir ağ üzerinde adres verdiğinizde, yönlendirici bu ağın doğrudan bağlı olduğunu otomatik olarak bilir. Sonraki atlamaya gerek yoktur; yönlendirici paketi bu arayüz üzerinden yerel olarak iletir. Bağlı rotalara her zaman güvenilir, çünkü yönlendirici ağı kendi bağlantı noktası üzerinden görebilir.

Doğrudan bağlı olmayan ağlar için girdi, hedefe bir adım daha yakın olan komşu yönlendiricinin IP adresi şeklindeki bir sonraki atlamayı belirtir. Yönlendiricinin yolun tamamını bilmesi gerekmez; paketi teslim edeceği bir sonraki yönlendiriciyi bilmesi yeterlidir. Yoldaki her yönlendirici bunu yineler ve paket hedef ağına ulaşana kadar atlama atlama iletir.

Bir paketin hedefi birden fazla girdiyle eşleşebilir. Yönlendirici en uzun ön ek eşleşmesini kullanır: en özgül rotayı, yani eşleşen ön eki en uzun olan rotayı seçer. Örneğin 10.1.1.5 adresine giden ve hem 10.0.0.0/8 hem de 10.1.1.0/24 ile eşleşen bir paket /24 rotasını izler, çünkü bu rota daha özgüldür. 0.0.0.0/0 olan varsayılan rota en az özgül rotadır ve yalnızca başka hiçbir rota eşleşmediğinde kullanılır.

Aynı yönlendirme yöntemi içinde aynı ağa giden iki rota varsa yönlendirici, metric değeri daha düşük olanı tercih eder. Metric, atlama sayısı veya bant genişliğine dayalı bir maliyet gibi ölçütlerle bir yolun ne kadar iyi olduğunu belirtir. Düşük değer daha iyidir. Metric, eşit özgüllükteki seçenekler arasından en verimli rotayı seçmesine yardımcı olur.

Aynı ağa giden rotalar farklı kaynaklardan geldiğinde yönlendirici, hangisine güveneceğine karar vermek için yönetimsel uzaklığı (AD) kullanır. AD, rota kaynaklarını sıralar: bağlı ve statik rotalara, öğrenilen rotalardan daha çok güvenilir. Örneğin düşük AD değerine sahip bir statik rota, aynı ağa giden OSPF ile öğrenilmiş bir rotaya tercih edilir. AD kaynağı seçer; metric ise aynı kaynak içindeki eşitlikleri bozar.

0.0.0.0/0 girdisi, daha özgül hiçbir girdi eşleşmediğinde kullanılan varsayılan rotadır. Sınır yönlendiricilerinde bu rota genellikle internet sağlayıcısına doğru yönelir. Varsayılan rota olmadan yönlendirici, bilinmeyen ağlara giden paketleri bırakır. Varsayılan rota olduğunda tanınmayan her şey, daha geniş internete doğru dışarı iletilir; küçük ağların tam olarak istediği davranış budur.

Bir yönlendiricide show ip route benzeri bir komutla, ana bilgisayarlarda ise route print veya ip route araçlarıyla yönlendirme tablosunu görüntüleyebilirsiniz. Harfler genellikle her girdinin kaynağını belirtir: bağlı için C, statik için S, OSPF için O ve benzeri. Bu çıktıyı okumayı öğrenmek hayati bir beceridir; belirli bir paketin nasıl iletileceğini tam olarak gösterir.

Her tablo girdisi bir kaynaktan gelir. Bağlı rotalar, yönlendiricinin kendi arayüzlerindeki ağlardır. Statik rotalar bir yönetici tarafından girilir. Dinamik rotalar (OSPF tarafından öğrenilenler gibi) bir yönlendirme protokolünden otomatik olarak öğrenilir. Yönlendirici kaynağı bir kod harfiyle gösterir ve kaynaklar çakıştığında hangisine güveneceğine yönetimsel uzaklık aracılığıyla karar verir. Kaynağı bilmek, belirli bir rotanın tabloda neden bulunduğunu açıklar.

Yönlendirme tablosu, iletme işleminin beynidir. Her girdi, bir hedef ağı sonraki atlama ve arayüzle eşleştirir. Yönlendirici en özgül rotayı seçmek için en uzun ön ek eşleşmesini uygular, kaynaklar arasından seçim yapmak için yönetimsel uzaklığı kullanır ve eşitlikleri bozmak için metric değerinden yararlanır. Bu kuralları anlamak, trafiğin tam olarak nasıl akacağını öngörmenizi ve sorunları gidermenizi sağlar; bu, Network+ için temel bir beceridir.

Yönlendirme tablosu bilginizi sınayın.

Bir yönlendirme tablosu, her hedef ağı bir sonraki atlamaya ve arayüze eşler. Bağlı rotalar, doğrudan bağlı ağlardır. Yönlendiriciler yolları en uzun ön ek eşleşmesine göre seçer (en özgül rota kazanır), rota kaynakları arasında seçim yapmak için yönetimsel uzaklığı kullanır ve bir kaynak içindeki eşitlikleri metric ile bozar. 0.0.0.0/0 olan varsayılan rota, eşleşmeyen her şeyi yakalar. Tabloyu okumak, yönlendiricinin her paketi tam olarak nasıl ilettiğini gösterir.