Erişim Bağlantı Noktaları ve Trunk Bağlantıları

VLAN'larınızı oluşturduğunuzda anahtar bağlantı noktaları iki temel türe ayrılır: erişim bağlantı noktaları ve omurga bağlantı noktaları. Erişim bağlantı noktası tek bir VLAN'ın trafiğini taşır ve uç cihazlara bağlanır. Omurga bağlantı noktası aynı anda birçok VLAN'ın trafiğini taşır ve anahtarları birbirine bağlar. Aradaki farkı bilmek, birden çok anahtarlı herhangi bir VLAN ağı kurmak için gereklidir ve sınavlarda sık sorulur.

Bir erişim bağlantı noktası tam olarak bir VLAN'a aittir. Bir uç cihazı, PC'yi, yazıcıyı veya telefonu buna takarsınız ve cihaz atanan VLAN'da yer alır. Cihaz VLAN'ların varlığından haberdar değildir; yalnızca normal çerçeveleri gönderip alır. Anahtar, bu bağlantı noktasındaki her şeyi sessizce tek VLAN'ıyla ilişkilendirir. Bir binadaki bağlantı noktalarının çoğu erişim bağlantı noktasıdır.

Bir omurga bağlantı noktası, tek bir bağlantı üzerinden birden çok VLAN'ın trafiğini taşır. Omurgalar genellikle bir anahtarı başka bir anahtara veya bir anahtarı yönlendiriciye bağlar. Birçok VLAN omurgayı paylaştığından anahtar, diğer ucun çerçevenin nereye ait olduğunu bilmesi için her çerçeveyi VLAN ID'siyle etiketlemelidir. Omurgalar olmasaydı anahtarlar arasında her VLAN için ayrı bir kablo gerekirdi; bu da pratik değildir.

Bir omurga VLAN'ları nasıl birbirine karıştırmadan taşır? VLAN etiketleme standardı olan 802.1Q etiketlemesiyle. Bir çerçeve omurgaya girdiğinde anahtar, VLAN ID'sini içeren küçük bir etiket ekler. Alıcı anahtar etiketi okur, çerçevenin VLAN'ını öğrenir ve çerçeveyi bir erişim bağlantı noktasına iletmeden önce etiketi kaldırır. Etiketleme, tek bir kablonun birçok VLAN'ı güvenle taşımasını sağlar.

Bir omurgada trafiği etiketsiz geçen bir yerel VLAN bulunur. Varsayılan olarak bu VLAN 1'dir. Omurgaya etiketsiz gelen her çerçevenin yerel VLAN'a ait olduğu varsayılır. Güvenlik amacıyla yöneticiler yerel VLAN'ı genellikle VLAN 1'den farklı bir değere değiştirir ve omurganın iki ucunun aynı fikirde olmasını sağlar; çünkü uyuşmazlık, trafiğin VLAN'lar arasında sızmasına neden olabilir.

Bir erişim bağlantı noktasını ayarlamak basittir: bağlantı noktasını erişim olarak işaretleyin ve VLAN'ını atayın. Aşağıdaki örnek, bir kullanıcı PC'si için VLAN 20'ye yerleştirilmiş bir bağlantı noktasını gösterir. Buraya takılan her şey VLAN 20'ye katılır. Erişim bağlantı noktaları, normal cihazların etiketlemeyi anlamasına gerek kalmadan bağlandığı VLAN sisteminin uç noktalarıdır.

Bir omurga, anahtarlar arasında taşınması gereken VLAN'ları taşıyacak şekilde yapılandırılır. Örnekte bir bağlantı noktası omurga olarak işaretlenmiş ve yalnızca iki VLAN ile sınırlandırılmıştır. Bir omurganın izin verdiği VLAN'ları kısıtlamak iyi bir uygulamadır; bu, yayınların yayılmasını azaltır ve bir VLAN'ın belirli bir anahtara ulaşmaması gerektiğinde maruziyeti sınırlar.

Her birinde VLAN 10, 20 ve 30'un bulunduğu üç anahtar düşünün. Omurgalarla, anahtarlar arasındaki tek bir kablo üç VLAN'ın tamamını taşır ve her biri ayrı kalacak şekilde etiketlenir. Omurgalar olmadan her anahtar çifti için üç kablo gerekirdi. VLAN'ların kablolamayı basit tutarak bir binanın veya kampüsün tamamına yayılmasını sağlayan şey omurgalardır.

Her iki fikri birleştiren özel bir durum, arkasında PC bulunan bir IP telefonudur. Bağlantı noktası PC veri VLAN'ı için çoğunlukla erişim bağlantı noktası gibi davranır, ancak ses trafiğini ayrı bir ses VLAN'ı için etiketler. Böylece tek bir kablo, etiketsiz PC verisini ve etiketli telefon sesini taşıyabilir; bu, tek bir bağlantı noktasında erişim ve omurga benzeri davranışları birleştiren yaygın bir kurulumdur.

İki sık hata öne çıkar. Birincisi, bir VLAN'a omurga üzerinde izin vermeyi unutmaktır; bu durumda o VLAN'daki cihazlar başka bir anahtara ulaşamaz. İkincisi, iki ucun etiketsiz VLAN konusunda anlaşamadığı yerel VLAN uyuşmazlığıdır; bu durum tuhaf bağlantı sorunlarına veya güvenlik risklerine yol açar. VLAN trafiği anahtarlar arasında gizemli biçimde başarısız olduğunda önce omurganın izin verilenler listesini ve yerel VLAN'ı kontrol edin.

Rolleri hatırlayın: erişim bağlantı noktaları uç cihazlara bağlanır ve tek bir VLAN taşır; omurga bağlantı noktaları anahtarları birbirine bağlar ve 802.1Q etiketlerini kullanarak birçok VLAN taşır; bunlardan biri etiketsiz yerel VLAN'dır. Erişim bağlantı noktaları, cihazların içinden geçtiği kapılardır; omurgalar ise anahtarlar arasındaki otoyollardır. Birlikte, VLAN'ların her boyuttaki ağa düzenli ve güvenli biçimde yayılmasını sağlarlar.

Port bilginizi sınayın.

Switch portları erişim veya trunk olabilir. Bir erişim portu bir uç cihazı bağlar ve tek bir VLAN taşır. Bir trunk portu switch'leri bağlar ve her çerçeveyi VLAN ID'siyle etiketlemek için 802.1Q etiketlemesini kullanarak birden çok VLAN taşır. Bir trunk'ın etiketsiz taşınan bir yerel VLAN'ı vardır (varsayılan VLAN 1). Trunk'lar, basit kablolamayla VLAN'ların birden çok switch'e yayılmasını sağlar. Trunk'lar düzgün çalışmadığında izin verilmeyen VLAN'lara ve yerel VLAN uyuşmazlıklarına dikkat edin.