Diğer Mekanizmalar

Proof of Work ve Proof of Stake en ünlü mutabakat mekanizmalarıdır; ancak merkeziyetsizlik, hız ve güven arasında farklı değiş tokuşlar yapan daha birçok mekanizma vardır.

Bu derste temel alternatifler incelenmektedir.

Proof of Authority, önceden onaylanmış ve kimliği belirlenmiş küçük bir doğrulayıcı grubuna dayanır. Bu doğrulayıcıların gerçek dünyadaki itibarı stake işlevi görür.

PoA hızlı ve ucuzdur ancak daha merkezîdir; özel ve test ağlarında yaygın olarak kullanılır.

Delegated Proof of Stake sisteminde token sahipleri, kendi adlarına blok üreten sınırlı sayıdaki vekili seçmek için oy verir.

Bu, işlem kapasitesini artırır ancak blok üretimini seçilen az sayıda kişinin elinde yoğunlaştırır.

Her ikisi de hız için doğrulayıcı kümesini küçültür; ancak doğrulayıcıların seçilme biçimleri farklıdır:

• PoA: doğrulayıcılar kimlik veya yetki temelinde önceden onaylanır
• DPoS: doğrulayıcılar token sahiplerinin oylarıyla seçilir

Solana tarafından kullanılan Proof of History, olayları sıralı olarak hash'leyerek doğrulanabilir bir zaman çizelgesi oluşturur.

Bu, bağımsız bir mutabakat mekanizması değil; doğrulayıcıların oylama öncesinde sıralama üzerinde anlaşmasını sağlayan ve yüksek işlem kapasitesi sunan bir saattir.

Birçok mekanizma Bizans Hata Toleransı (BFT) üzerine kuruludur: bazı düğümler kötü niyetli davransa veya çalışmayı durdursa bile anlaşmaya varabilme yeteneği.

Bir BFT sistemi, katılımcıların üçte birinden azı hatalı olduğu sürece doğru çalışır.

PBFT, bilinen bir doğrulayıcı kümesi arasındaki oylama turlarıyla mutabakata varır. Hızlı ve anında kesinlik sağlar ancak binlerce açık düğüme ölçeklenemez.

Birçok izinli ve hibrit zincirin temelini oluşturur.

Proof of Space (Chia tarafından kullanılır), katılımcıların hesaplama yerine disk depolama alanı taahhüt etmesini sağlayarak daha düşük enerji kullanımı hedefler.

Kötüye kullanımı önlemek için Proof of Time ile birlikte kullanılır ve kaynak temelli farklı bir güvenlik modeli sunar.

Tek bir en iyi seçenek yoktur — seçim hedeflere bağlıdır:

• En yüksek merkeziyetsizlik -> PoW veya PoS
• Güvenilir bir grupta hız -> PoA veya PBFT
• Topluluk tarafından seçilen doğrulayıcılarla işlem kapasitesi -> DPoS

Üçlemeye göre merkeziyetsizliği, güvenliği ve ölçeklenebilirliği aynı anda en üst düzeye çıkarmak zordur.

Her mutabakat mekanizması bir denge seçer; bir özelliğin bir kısmından vazgeçerek başka bir özelliği geliştirir.

PoW ve PoS'nin ötesinde PoA, DPoS, PoH ve PBFT gibi mekanizmalar farklı ihtiyaçlar için eniyileme yapar. Temel olarak kimlerin doğrulama yaptığı ve doğrulayıcıların nasıl seçildiği konusunda farklılaşırlar.

Hepsi aynı üçlemenin getirdiği ödünleşimlerle mücadele eder.

Şunları öğrendiniz:

• PoA, önceden onaylanmış ve kimliği belirlenmiş doğrulayıcıları kullanır
• DPoS, token sahiplerinin oylarıyla vekilleri seçer
• PoH, olayları doğrulanabilir bir saatle sıralar
• BFT/PBFT, kötü niyetli düğümlere oylama yoluyla tolerans gösterir
• Üçleme, ödünleşimleri zorunlu kılar

Sırada: kesinlik ve çatallanma.