Zig'de Gizli Bellek Ayırma Neden Yoktur?

Zig'de hiçbir standart kitaplık işlevi gizlice heap belleği almaz. Kodun allocate etmesi gerekiyorsa bunu açıkça belirtmelidir. 📦

Bellek ayıran her şey bir allocator'ı parametre olarak alır. Bir işleve onu oluşturacak aracı vermediğiniz sürece bellek kendiliğinden ortaya çıkmaz.

Zig'de new işleci ve çöp toplayıcı yoktur. Birçok dilde olduğu gibi hiçbir şey arka planda sizden habersiz heap'e erişmez.

Tahsis görünür olduğundan belleğin where kaynağını her zaman bilirsiniz. Bu, gömülü yongalar, çekirdekler ve sıkı oyun döngüleri için hayati önem taşır.

Tahsis edebilen bir işlev bunu signature bölümünde gösterir: bir allocator alır ve genellikle ! içeren bir error union döndürür.

Sıradan yerel değişkenler stack üzerinde yaşar ve allocator gerektirmez. Bir değerin işlevinden daha uzun yaşaması veya çalışma zamanında büyümesi gerektiğinde allocator kullanırsınız.

Heap belleği istemek fail edebilir; bu nedenle tahsis yapan işlevler bir error döndürür. Olası bir OutOfMemory durumunu ele almalısınız, asla yok saymamalısınız.

Allocator'ı çağıran kişi sonucu owns eder ve onu free etmelidir. Zig belleğinizi sizin için hiçbir zaman free etmez; böylece ownership her zaman açıktır.

Allocator bir parametre olduğundan mantığı değiştirmeden stratejileri swap edebilirsiniz. Tests bir allocator, production ise başka bir allocator kullanır.

İyi yazılmış bir kitaplık tahsisi gizlemez. Kendi allocator'ınızı kabul eder; böylece başka kişilerin kodunun içinde bile belleği siz denetlersiniz.

Bu kural, Zig'in gizli kontrol akışı olmaması vaadinin bir parçasıdır. Explicit tahsis, programları öngörülebilir ve anlaşılması kolay tutar. ✅

Zig'de no hidden allocations olduğunu gördünüz: bellek yalnızca geçirdiğiniz bir allocator aracılığıyla gelir; oluşturduğunuz her şeyin sahibi olur ve onu free edersiniz. 🎯