Hücreler, Çekirdekler ve Çalıştırma Sırası

Bir Jupyter not defteri, tek tek doldurup çalıştırdığınız küçük, düzenlenebilir kutular olan hücrelerden oluşur. Analizi etkileşimli hissettiren şey budur.

Kodu bir hücreye yazın, ardından çalıştırmak için Shift+Enter tuşlarına basın. Çıktı hemen altında görünür; böylece ne olduğunu gözden kaçırmazsınız.

Not defterinizin arka planında, her hücreyi çalıştıran ve hücreler arasındaki her şeyi hatırlayan canlı bir Python süreci olan çekirdek çalışır.

Çekirdek çalışmaya devam ettiği için bir hücrede tanımlanan değişken sonraki hücrede de kullanılabilir. Bunu çalıştırın, ardından total'i daha sonra kullanın.

Yeni bir hücrede total'i yeniden tanımlamadan kullanabilirsiniz. Çekirdek, onu bellekte sizin için tuttu ve üzerine ekleme yapmaya hazır hâle getirdi.

Hücreler yukarıdan aşağıya değil, çalıştır düğmesine bastığınız sırayla çalışır. Bu çalıştırma sırası, kafa karıştıran not defteri hatalarının en büyük kaynağıdır.

Bir hücrenin yanındaki [ ] içindeki sayı, hücrenin en son ne zaman çalıştırıldığını gösterir. Bu çalıştırma sayısını izlemek, işlemlerin gerçek sırasını anlamanızı sağlar.

Erken sıradaki bir hücreyi düzenleyip yeniden çalıştırmayı atlarsanız sonraki hücreler güncel olmayan değerleri kullanır. Çalıştırma sıranız artık gördüğünüz kodla eşleşmez.

Durum karmaşıklaştığında Restart Kernel seçeneğini kullanın. Tüm değişkenleri silerek boş ve güvenilir bir başlangıç yapmanızı sağlar.

Yeniden başlattıktan sonra her hücreyi yukarıdan aşağıya çalıştırmak için Run All seçeneğini belirleyin. Bu, not defterinizin temiz ve tekrarlanabilir bir anlatı olarak çalıştığını kanıtlar.

Yeşil, bir hücrenin içinde yazdığınız anlamına gelir; mavi ise not defterine komut verdiğinizi gösterir. Esc ve Enter tuşları bu ikisi arasında geçiş yapar.

Hücrelerin durum bilgisine sahip bir çekirdek üzerinde çalıştığını, çalıştırma sırasının sizi yanıltabileceğini ve Restart ile Run All seçeneklerinin not defterini güvenilir tuttuğunu öğrendiniz. 👍