Güvenlik Öncüleri ve Tehdit Modellemesi

Bir Güvenlik Sorumlusu, ürün ekibine dahil edilmiş ve güvenlik irtibat kişisi olarak görev yapan geliştirici veya mühendistir. Tam bir güvenlik uzmanı değildir; ancak ek güvenlik eğitimi almıştır ve ekibi içinde güvenlik uygulamalarını savunur.

Bir güvenlik sorumlusu programı, güvenlik bilgisini kuruluş genelinde yaygınlaştırır:

• Ürün ekibi başına 1-2 güvenlik sorumlusu
• Düzenli eğitim ve güvenlik ekibi toplantıları
• Kendi ekibindeki güvenlik incelemelerinden sorumluluk
• Geliştirme ve güvenlik ekipleri arasındaki iletişimi sağlar
• Merkezî güvenlik incelemelerindeki darboğazı azaltır

Tehdit modelleme, bir sistemi oluşturmadan önce olası tehditlerin yapılandırılmış bir analizidir. Şu sorulara yanıt verir:

• Ne oluşturuyoruz?
• Ne ters gidebilir?
• Bununla ilgili ne yapacağız?
• Yeterince iyi bir iş çıkardık mı?

STRIDE, en yaygın tehdit modelleme sınıflandırmasıdır:

• Sahtecilik — başka bir kullanıcı veya sistem gibi davranarak kimliğe bürünme
• Tahrifat — verileri veya kodu değiştirme
• Reddetme — bir eylemi gerçekleştirdiğini inkâr etme
• Information disclosure — verileri yetkisiz taraflara ifşa etme
• Denial of service — kullanılabilirliği kesintiye uğratma
• Elevation of privilege — yetkisiz izinler edinme

Tehdit modelleme, aşağıdakileri gösteren bir Veri Akış Diyagramı ile başlar:

• İşlemler — uygulama bileşenleri
• Veri depoları — veritabanları, dosyalar, önbellekler
• Harici varlıklar — kullanıcılar, üçüncü taraf uygulama programlama arayüzleri
• Veri akışları — verilerin bileşenler arasında nasıl hareket ettiği
• Güven sınırları — ayrıcalığın değiştiği noktalar

Her STRIDE kategorisini her öğeye uygulayın:

• Her güven sınırı geçişinde: Kimliğe Bürünme, Kurcalama
• Her veri deposunda: Kurcalama, Bilgi İfşası
• Her işlemde: tüm STRIDE kategorileri geçerlidir
• Her veri akışı için: Kurcalama, Bilgi İfşası

PASTA, risk odaklı, yedi aşamalı bir tehdit modelleme metodolojisidir:

1. İş hedeflerini tanımlama
2. Teknik kapsamı tanımlama
3. Uygulamayı ayrıştırma
4. Tehdit analizi
5. Güvenlik açığı ve zayıflık analizi
6. Saldırı modelleme
7. Risk ve etki analizi

Tehdit modeli oluşturun:

• Yeni özellikler veya sistemler tasarlanırken
• Mimari önemli ölçüde değiştiğinde
• Bir güvenlik olayından sonra (modeli güncelleyin)
• Kritik sistemler için yılda bir

Erken tehdit modelleme, maliyetli yeniden geliştirmeyi önler — kod yazılmadan önce mimari değişiklikler daha düşük maliyetlidir.

Tehdit modelleme araçları:

• OWASP Tehdit Ejderhası — ücretsiz, web tabanlı DFD düzenleyicisi
• Microsoft Tehdit Modelleme Aracı — STRIDE odaklı, Windows tabanlı
• IriusRisk — kurumsal, Jira ile bütünleşir
• draw.io — basit, elle oluşturulan DFD'ler

Güvenlik elçileri, tehdit modellemeyi erişilebilir hâle getirir:

• Tehditleri kullanıcı hikâyeleri olarak ifade edin: "Bir saldırgan olarak ... yapabilirim"
• Aşinalık sağlamak için tehditleri OWASP İlk 10 ile eşleştirin
• Aynı iş listesinde güvenlik gereksinimleri için iş kayıtları oluşturun
• Güvenlik borcunu teknik borcun yanında ölçün

Tehdit modelinden elde edilen çıktılar:

• Belirlenen tüm tehditleri listeleyen tehdit kaydı
• Her tehdit için risk derecelendirmesi (olasılık × etki)
• Her tehdit için risk azaltma önlemleri
• İş listesi için güvenlik gereksinimleri
• Tasarım belgeleriyle birlikte belgelenen ve saklanan DFD

Güvenlik elçileri, güvenlik bilgisini ürün ekiplerine yerleştirerek darboğaz oluşturmadan güvenliği ölçeklendirir. Tehdit modelleme (STRIDE, PASTA), Veri Akış Diyagramlarını kullanarak kod yazılmadan önce tehditleri belirler. STRIDE kategorileri: Kimliğe Bürünme, Kurcalama, İnkâr, Bilgi İfşası, DoS, Ayrıcalık Yükseltme. Çıktı: risk derecelendirmelerini ve iş listesi güvenlik kayıtlarını içeren tehdit kaydı.