Azure DNS ve Yük Dengeleyici Temelleri

DNS (Domain Name System), insanlar tarafından okunabilen alan adlarını (örneğin api.mycompany.com) bilgisayarların iletişim kurmak için kullandığı IP adreslerine dönüştürür. Azure iki DNS hizmeti sunar: internete açık alan adları için genel DNS bölgelerini barındıran Azure DNS ve VNet'ler içinde dahili ad çözümlemesi sağlayan Azure Private DNS. Uygun DNS yapılandırması olmadığında Azure kaynaklarına IP adresleriyle başvurulması gerekir; bu da mimarileri kırılgan hâle getirir, çünkü herhangi bir IP değişikliği, buna bağlı tüm yapılandırmaları bozar. Azure DNS, Microsoft'un anycast ağı tarafından desteklenen, yüksek kullanılabilirlikli ve global olarak dağıtılmış bir hizmettir.

Azure DNS genel bölgeleri, internet üzerinden erişilebilen alan adlarına ait DNS kayıtlarını barındırır. Alan adının NS kayıtlarını Azure'ın ad sunucularını gösterecek şekilde güncelleyerek, GoDaddy gibi bir kayıt kuruluşuna kaydettirdiğiniz alan adını Azure DNS'e devredersiniz. Devir tamamlandıktan sonra tüm DNS kayıtlarını (A, CNAME, MX, TXT vb.) ayrı bir DNS sağlayıcısı yerine Azure portalından veya CLI üzerinden yönetirsiniz. Azure DNS genel bölgeleri %100 SLA çalışma süresi, saniyenin altında global yayılım ve yalnızca yetkili ekip üyelerinin DNS kayıtlarını değiştirebilmesini sağlayan RBAC denetimli erişim sunar.

Azure Private DNS bölgeleri, DNS kayıtlarını herkese açmadan VNet'lerdeki kaynaklar için ad çözümlemesi sağlar. Örneğin myapp.internal adlı özel bir bölge oluşturabilir ve VM'lerin IP yerine adlarıyla (db.myapp.internal) çözümlenmesini sağlayabilirsiniz. Private DNS bölgeleri VNet'lere bağlanır; yalnızca bağlı VNet'lerdeki kaynaklar özel kayıtları çözümleyebilir. Ayrıca otomatik kayıt özelliğini etkinleştirebilirsiniz. Bu özellik, VM'ler VNet'e katıldığında DNS kayıtlarını otomatik olarak oluşturur ve DNS'i manuel yönetime gerek kalmadan güncel tutar.

Private Endpoint'ler (Azure SQL, Blob Storage ve Key Vault gibi hizmetler için), hizmetin genel ana bilgisayar adının genel IP yerine özel IP'ye çözümlenmesini gerektirir. Azure, her hizmet için özel DNS bölgeleri sunar (örneğin Blob Storage için privatelink.blob.core.windows.net). Bir Private Endpoint oluşturduğunuzda Azure, bu özel bölgede özel IP'yi gösteren bir DNS A kaydı oluşturur. Bu bölgeyi VNet'inize bağladığınızda depolama hesabı URL'si için yapılan tüm DNS aramaları otomatik olarak özel IP'ye çözümlenir ve herhangi bir uygulama kodu değişikliği gerektirmeden trafik özel omurga üzerinden yönlendirilir.

Azure Load Balancer, tek bir kaynağın aşırı yüklenmemesini sağlamak için gelen ağ trafiğini birden çok arka uç kaynağına (VM'lere veya ölçek kümesindeki örneklere) dağıtır. OSI modelinin 4. Katmanında (Taşıma Katmanı) çalışır; HTTP içeriğini incelemeden, kaynak/hedef IP ve bağlantı noktalarına göre TCP ve UDP paketlerini yönlendirir. Azure Load Balancer, %99,99 SLA sunan, yüksek kullanılabilirlikli ve bölgeler arası yedekli bir hizmettir (Standard SKU); hem gelen yük dengelemesini (internet veya VNet'ten) hem de VM'lerin internete çıkışı için giden SNAT'i destekler.

Azure Load Balancer'ın dört ana bileşeni vardır: Ön uç IP yapılandırması — istemcilerin bağlandığı genel veya özel IP. Arka uç havuzu — trafiği alan VM'ler veya ölçek kümesi örnekleri kümesi. Yük dengeleme kuralları — bir ön uç IP'sini ve bağlantı noktasını arka uç bağlantı noktasına eşler ve yük dağıtım algoritmasını belirtir (varsayılan olarak 5'li demet karması). Sağlık yoklamaları — her arka uç örneğini düzenli olarak test eder; sağlık kontrollerinde başarısız olan örnekler düzelene kadar yeni bağlantıları almaz. Bu bileşenler birlikte trafiğin nasıl alındığını, denetlendiğini ve dağıtıldığını belirler.

Sağlık yoklamaları, sağlıklı olup olmadığını ve trafik alıp almaması gerektiğini belirlemek için yük dengeleyici tarafından her arka uç örneğine gönderilen düzenli kontrollerdir. Yoklama protokolünü (HTTP, HTTPS veya TCP), bağlantı noktasını ve aralığı yapılandırırsınız. HTTP/HTTPS yoklamalarında yük dengeleyici, belirtilen URL yoluna bir GET isteği gönderir; örnek HTTP 200 döndürürse sağlıklı kabul edilir. TCP yoklamalarında başarılı bir TCP bağlantısı sağlıklı olduğunu gösterir. Bir arka uç, yapılandırılabilir sayıda ardışık yoklamada başarısız olursa yük dengeleyici, yoklamaları yeniden geçene kadar bu arka uca yeni bağlantılar göndermez. Bu, manuel müdahale olmadan otomatik hata toleransı sağlar.

Azure Load Balancer iki SKU ile sunulur: Basic — ücretsizdir, en fazla 300 arka uç örneğini destekler, SLA'sı yoktur, kullanılabilirlik bölgesi desteği yoktur ve varsayılan olarak güvenli NSG gerektirmez. Standard — ücretlidir (temel ücret aylık yaklaşık 20 ABD dolarıdır), en fazla 1.000 arka uç örneğini destekler, %99,99 SLA sunar, bölgeler arası yedekli ön uca sahiptir, varsayılan olarak güvenlidir (trafiğe izin vermek için açık NSG kuralları gerekir) ve birden çok ön uç IP'sini destekler. Her türlü üretim iş yükü için Standard SKU kesinlikle önerilir. Microsoft Basic SKU'yu kullanımdan kaldırıyor; yeni dağıtımlarda her zaman Standard kullanılmalıdır.

Azure Load Balancer iki yapılandırmayla dağıtılabilir: Genel (Harici) Load Balancer — ön uçta genel bir IP bulunur ve internet trafiğini arka uç VM'leri arasında dağıtır. Web sunucuları ve API ağ geçitleri gibi internete açık uygulamalarda kullanılır. Dahili (Özel) Load Balancer — ön uçta bir VNet içindeki özel IP bulunur ve VNet içi trafiği dağıtır. Uygulama katmanı yük dengeleyicisinin internetten erişilebilir olmaması, yalnızca aynı VNet'teki web katmanından erişilebilmesi gereken çok katmanlı uygulamalarda kullanılır. İkisini aynı anda dağıtabilirsiniz: web katmanı için genel LB, uygulama katmanı için dahili LB.

Azure, farklı senaryolar için iki temel yük dengeleme hizmeti sunar: Azure Load Balancer — Katman 4, TCP/UDP, son derece düşük gecikme süresi ve saniyede milyonlarca bağlantıyı işleme kapasitesi. HTTP dışı iş yükleri için veya en yüksek aktarım hızının ve en düşük gecikme süresinin öncelikli olduğu durumlarda en iyi seçenektir. Azure Application Gateway — Katman 7, HTTP/HTTPS; URL yollarını ve üst bilgileri anlar, Web Application Firewall (WAF), SSL sonlandırma, çerez tabanlı oturum benzeşimi ve URL tabanlı yönlendirme özelliklerini içerir. İçeriğe duyarlı yük dengeleme, TLS yükünü azaltma ve WAF koruması gerektiren web uygulamaları için en iyi seçenektir. Basit TCP yük dengeleme için Load Balancer kullanın. Web uygulamalarında ise Application Gateway önemli ek değer sağlar.

DNS ve Load Balancer, dayanıklı ve kullanıcı dostu uç noktalar oluşturmak için birlikte çalışır. Yaygın bir düzen şu şekildedir: 1) Standart bir genel IP adresine ve web sunucusu VM'lerinden oluşan bir arka uç havuzuna sahip Azure Load Balancer oluşturun. 2) Azure DNS'te, www.mycompany.com adresini Load Balancer'ın genel IP adresine (veya DNS adına) yönlendiren bir DNS CNAME kaydı oluşturun. 3) Kullanıcılar www.mycompany.com adresini ziyaret ettiğinde DNS, adresi Load Balancer'ın IP adresine çözümler ve Load Balancer istekleri sağlıklı VM örnekleri arasında dağıtır. Böylece hem kullanıcı dostu bir URL hem de hatalara dayanıklılıkla birlikte otomatik trafik dağıtımı sağlanır.

Bu derste şunları öğrendiniz: Azure DNS, neredeyse %100 kullanılabilirlikle genel ve özel DNS bölgelerini barındırarak Azure kaynakları için insanlar tarafından okunabilir adlar kullanılmasını sağlar, otomatik kayıt özelliğine sahip özel DNS bölgeleri, VNet DNS kayıtlarını el ile yönetim gerektirmeden güncel tutar ve Azure Load Balancer, başarısız örnekleri otomatik olarak algılayıp devre dışı bırakmak için sistem durumu yoklamalarını kullanarak Katman 4 TCP/UDP trafiğini sağlıklı arka uç VM örnekleri arasında dağıtır. Sırada Azure Veritabanları kursu var; kursa Azure SQL Database ile başlayacağız.